ΕΓΩ.......

Η φωτογραφία μου
Καπου εκει στον κόσμο.., ΣΤΡΑΤΟΣΦΑΙΡΑ, Greece
και όπως όλοι ετσι και γω....είμαι στον κόσμο μου! Στη δική μου σφαίρα, ατμόσφαιρα και στρατόσφαιρα! Κοινώς "εχω μπεί σε τροχιά"..οχι γιατι ήθελα απαραίτητα..αλλά ίσως γιατι με βάλανε!ετσι λοιπόν καθισμένη αναπαυτικά πάνω στη μαγική μου ιπτάμενη σκουπα (γιατι εγω ναι...με "σκουπα" επελεξα να σεργιανίσω τον κόσμο) και μελετώντας ξόρκια και συνταγές με μαντζούνια για να κάνω τον "κόσμο" μου καλύτερο, σας καλωσορίζω!!!! Σημείωση μου: Για να "πουλήσεις" πνεύμα,πρέπει να το χείς!......Lilith

Τετάρτη, 31 Οκτωβρίου 2012

Η ανεπίδοτη επιστολή της Μαρίας Πολυδούρη



Η ανεπίδοτη επιστολή της Μαρίας Πολυδούρη



 
Ἀγαπητοὶ φίλοι!
Ἴσως τὸ γράμμα αὐτὸ νὰ μὴν διαβαστεῖ ποτέ, ἀπὸ κανέναν, ἀλλὰ στ᾿ ἀλήθεια δὲ μὲ νοιάζει. Ἴσως μέχρι νὰ φτάσει στὰ χέρια σας νἄχω πειὰ ὁλότελα ξεχαστῆ ἀπ᾿ ὅλους. Ἀλλά, οὔτε δὰ κι᾿ αὐτὸ τὸ τελευταῖο μὲ νοιάζει. Ἐξάλλου, δὲν ἔχω καὶ πολλὰ νὰ σᾶς πῶ, θέλω μόνο νὰ σᾶς θυμίσω ὅτι κάποτε ὑπῆρξα. Κάποτε ὑπῆρξα κι᾿ ἤμουν καὶ ζωὴ καὶ θάνατος μαζί. Καὶ ζωὴ καὶ Χάρος ἤμουν!

Ἔζησα, τὁμολογῶ, μιὰ ζωὴ δηλητηριασμένη, γι᾿ αὐτὸ θαρρῶ ἀποφάσισα νὰ τὴν ἐγκαταλείψω. Ἐκεῖνο ποὺ γιὰ τοὺς ἄλλους ἤτανε ζωή, γιὰ μένα θάνατος ἦταν. Γεννιόμουνα καὶ πέθαινα κάθε μέρα, ὥρα καὶ στιγμή. Ζοῦσα μὲ τὸ θάνατο, ζοῦσα γιὰ νὰ πεθάνω, μὰ τουλάχιστον δὲ ζοῦσα νεκρὴ ὅπως οἱ γύρω μου, τὰ μικρὰ ἀστεῖα ἀνθρωπάκια ποὺ λέγαν πὼς μ᾿ ἀγάπησαν, κι᾿ ἂς μὴν μπόρεσαν ποτέ, κι᾿ ἂς μὴν τόλμησαν ποτὲ νὰ διαβάσουν τὴν ψυχὴ ποὔκρυβε περίσσιο φῶς καὶ σκοτάδι μέσα της. Κατὰ βάθος μὲ φοβόντουσαν καὶ δὲν ἀργοῦσαν νὰ τραποῦν εἰς ἄτακτον φυγήν. Δὲν ἄντεχαν νὰ μὲ κοιτοῦν κατάμματα, μὴν τύχει καὶ τοὺς κλέψω τὴν ψυχή τους.

Ἀγαπήθηκα, ἀγαπήθηκα πολύ, μὰ μπορεῖ ποτὲ κανεὶς νὰ φαντασθῆ ὅτι λυπόμουνα βαθειὰ ὅταν καταλάβαινα ὅτι μ᾿ ἀγαποῦσαν; Ἐγώ, ἴσως νὰ μὴν ἀγάπησα ἀρκετά, ὄχι ὅσο ἔπρεπε. Τὸν ἰδανικό μου ἔρωτα θαρρῶ τὸν ἔζησα στὴ φαντασία μου. Ἡ ψυχή μου καὶ ἡ ἀγάπη γεννήθηκαν τὴν ἴδια μέρα. Αὐτὸ τὸ ἔνιωθα μέσα μου, κι᾿ ὅμως δὲν πίστευα ὅτι θὰ ὑπῆρχε μέρα ποὺ θὰ μοῦ ἀποδείκνυε ὅτι ἀγαποῦσα ἀληθινά. Δὲν εἶνε στ᾿ ἀλήθεια τραγικό, μιὰ μεγάλη εἰρωνεία, νὰ μιλοῦν γιὰ τὴν ἀγάπη ἄνθρωποι ποὺ δὲν τὴν γνωρίζουν καὶ νὰ σιωποῦν ἐντελῶς κεῖνοι ποῦ νοιώθουν τὴν ψυχή τους νὰ πνίγεται στὸ πόνο της;

Πολλοὶ λέγαν ὅτι ζοῦσα μεσ᾿ στὸ κεφάλι μου. Κάτι ἔπρεπε νὰ ποῦν κι᾿ αὐτοί... Πῶς ἄλλως θὰ μὲ κατέτασσαν σὲ συγκεκριμένη κατηγορία ἀνθρώπων; Ἄνθρωποι, ἀνθρωπάκια! Ἡ ζωὴ ἕνα τεράστιο ψέμα ποὺ ἄλλοι τὸ ἀγαπᾶνε κι᾿ ἄλλοι - οἱ λίγοι - προσπαθοῦν νὰ τὸ κάνουν ἀληθινὴ ζωή. Ἐσεῖς, ἀγαπητοὶ ἄγνωστοί μου φίλοι, πῶς ζεῖτε; Ζεῖτε; Μιὰ φάρσα, αὐτὸ ἦταν ἡ δικιά μου ζωή. Κανεὶς δὲν τὴν κατάλαβε. Γεννήθηκα χωρὶς νὰ τὸ θέλω, ἔζησα στὸ περίπου, καὶ σκηνοθέτησα τὸ θάνατό μου. Κι᾿ ὅμως ἀγαποῦσα τὴ ζωή, ἀλλὰ πάντα αὐτὴ μοὔπαιρνε ὅ,τι ἄλλο ἀγαποῦσα. Μοῦ ἔλειπε πάντα μιὰ καρδιὰ ποὺ νὰ πονῆ γιὰ μένα. Κι ἦταν δύσκολο, δύσκολο πολὺ νὰ ζῶ μονάχη μου μέσ᾿ σἕνα κόσμο τόσο παράλογα προσκολλημένο στὰ μικρά της ζωῆς καὶ στὸ τίποτα. Ἤμουνα σὰν παράσιτο, σὰν μαῦρο ξωτικὸ ποὺ ἔχασε τὸ δρόμο κι᾿ ἀντὶ νὰ ταξιδέψει στὸν ὀνειροκόσμο του, ξέπεσε σὲ τούτη δῶ τὴ γῆ. Μάλιστα, κάποια φορά, κάποιος μὲ ρώτησε κρυφὰ ἂν εἶμαι χήρα σὰν φοροῦσα μαῦρα βαρειά. Ἐγέλασα. Ἀλήθεια ἦταν! ἂν μάντεψε τὴν ψυχή μου, καλὰ τὴν ὠνόμασε χήρα...

Εἶνε ποὺ θὰ παρακαλοῦσαν νὰ εἶχαν ζήσει στὴν ἐποχή μου. Ἐγώ, θἄθελα νὰ ζήσω σὲ κάποιαν ἄλλην ἐποχή. Ἔζησα ἀνάμεσα σὲ μιὰ γενειὰ ἡττημένη. Κάποιοι ἀπό μας κάναν τὸν πόνο στίχο, τὴν ὀργὴ τραγούδι, ἀλλὰ κανεὶς δὲν τόλμησε... - οὔτ᾿ ἀπὸ μᾶς οὔτ᾿ ἀπ᾿ τοὺς ἄλλους - δὲν τόλμησε νὰ νὰ ξεφύγει ἀπ᾿ τὸ χαραγμένο μονοπάτι, δὲν τόλμησε νὰ πεῖ ὅ,τι στ᾿ ἀλήθεια σκεφτότανε, δὲν τόλμησε νὰ κάνει ὅ,τι στ᾿ ἀλήθεια ἤθελε νὰ κάνει. Οἱ περισσότεροι ἦταν - εἴμασταν - δειλοὶ ποὺ ᾿ψαχναν ἁπλὰ ναύρουν τὴν αὐτοεπιβεβαίωσή τους. Κάτι νέοι σκυθρωποὶ κι᾿ ἀνάπηροι. Ὀλίγοι γέροι μὲ κακόβουλο ὕφος. Κάτι δεσποινίδες σαλατολόγοι καὶ ὑπερφίαλοι... Ἀπόκληροί της ἀντίληψης... Κι᾿ ὅμως ἀνάμεσα σ᾿ αὐτοὺς ἦταν καὶ ὁ Κ., ὁ μόνος ποὺ θὰ μποροῦσε ποτὲ νὰ μὲ καταλάβει, ἀλλὰ οὔτε καὶ κεῖνος τόλμησε... Μοὖπε μάλιστα, πὼς μὲ λυπόταν γιατί τὸν ἀγαποῦσα... ὅτι ἤμουνα γι᾿ αὐτὸν μιὰ παρηγοριά. Τὄχε ἡ ἐποχή, κανεὶς δὲν ἦταν ὁ ἐαυτός του! Γι᾿ αὐτὸ θαρρῶ καὶ ἔζησα τόσο μόνη, κι᾿ ἂς εἶχα πάντοτε κάποιους νὰ μὲ συντροφεύουν, ἀδέλφια μου σένα πόνο ποὺ δὲ θὰ μποροῦσαν ποτὲ νὰ συλλάβουν. Ἔκαναν τὰ πάντα γιὰ μέ, ἀλλὰ ἡ ἀγάπη τους ἦταν μιὰ θυσία ποὺ ποτὲ δὲν δέχτηκα μὲ εὐμένεια κι᾿ οἱ ἀνησυχίες τους χειροπέδες γιὰ μένα. “Πόσο εἶνε ἀστεία ἡ ζωὴ μὰ καὶ πόσο ἀστειότεροι εἴμαστε μεῖς ποὺ τὴν ἀνεχόμαστε τέτοια”, ἔγραψα, θυμᾶμαι, κάποτε στὸ ἡμερολόγιό μου...

Μά, ἀπὸ τότε ἔχουν πειὰ περάσει χρόνια. Πόσα, δὲν ξεύρω, ἀφοῦ ὁ χρόνος δὲν ἔχει πειὰ γιὰ μὲ καμμία σημασία. Τώρα, εἶμαι κάπου ἀλλοῦ καὶ ζῶ - ἂν τούτη δῶ ἡ κατάσταση θεωρεῖται ζωὴ - μέσ᾿ ἀπ᾿ τὶς ἀναμνήσεις μου. Ξεφυλλίζω τὰ τετράδια τοῦ μυαλοῦ καὶ κυττάζω πίσω. Ὅλα ζητάω τὰ χαμένα, τὶς μικρὲς στιγμές, τὸν ἀγαπημένο... Γυρνῶ τὸ βλέμμα καὶ τὸν κυττάζω πάντα τὸ δρόμο ποὺ ἀφήσαμε. Εἶνε μακρύς, σκοτεινός, γεμάτος δυσκολίες καὶ φρίκη... εἶνε τόσο μακρύς, τόσο δύσκολος... κι᾿ ὅμως - θεὲ συγχώρεσέ με - θὰ τὸν ἔπερνα μὲ τὴν καρδιὰ γεμάτη δάκρυα καὶ μεταμέλεια... Μὲ τὴν καρδιὰ δεμένη μὲ τὰ σίδερα τῆς ἁμαρτίας θὰ ξεκινοῦσα νὰ σ᾿ εὕρω μοναδικὴ κι᾿ ἀξέχαστή μου ἀγάπη... Δὲ θέλω τίποτε ἄλλο, μόνο νὰ φτάσω, νὰ σταθῶ κοντά σου τόσο ποὺ φτάνει γιὰ νὰ ἰδῶ... νὰ ἰδῶ τὸ πρῶτο βλέμμα σου ἐκεῖνο ποὺ μοῦ ᾿ριχνες σὰν ἔφτανα... τὶς μικροῦλες ὅλες ἐκεῖνες ρυτίδες στὸ πρόσωπό σου... νὰ ἰδῶ τὰ χέρια σου ν᾿ ἁπλώνονται σὲ μένανε νὰ μὲ ἀγκαλιάσουν... νὰ ἰδῶ... νὰ νοιώσω τὸ φίλημά σου... Εἶνε τόσο μεγάλος ὁ καϋμὸς καὶ εἴμεθα τόσο μικροὶ ἕνας-ἕνας ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι ποὺ τὸν ἀποτελοῦμεν...

Τὰ λόγια αὐτὰ ἴσως νἀκούγονται σὰν παραλήρημα ἑνὸς ἑτοιμοθανάτου, μά, ἀλοί, δὲν μπορῶ νὰ πεθάνω ἀφοῦ εἶμαι ἀπὸ χρόνια πειὰ νεκρή. Ὅσο ζοῦσα, ὅσο ἔζησα, ἤμουνα παιδί. Ἤμουνα ἕνα παιδὶ ἄμυαλο, μπορῶ νὰ τὸ παραδέχωμαι ἀλλὰ καὶ ποιὸ παιδὶ δὲν εἶνε ἄμυαλο; Ἕνα παιδὶ εἶμαι ἀκόμη... Ἕνα παιδὶ ποὺ γράφει σὲ σᾶς, τοὺς ἄγνωστούς του φίλους, γιὰ νὰ τοὺς πεῖ: νὰ μείνετε πάντα παιδιά, κι᾿ ἂν εἶνε δυνατὸν ἄμυαλα παιδιά. Νὰ ζήσετε τὴ ζωή σας μὲ τρέλλα, νὰ ζήσετε παράλογα, νὰ σκοτώσετε τὴ λογικὴ ποὖνε ὁ φονιὰς τῆς χαρᾶς καὶ τῆς ζωῆς, νὰ τολμήσετε νὰ κάνετε τὰ δύσκολα, τὰ μεγάλα, τὰ σημαντικά, ν᾿ ἀκολουθήσετε τὰ δύσβατα μονοπάτια, ν᾿ ἀφήσετε νὰ θρονιαστεῖ στὴν καρδιά σας γιὰ πάντα ἡ ἄνοιξη καὶ τὸ χαμόγελο στὰ χείλη, ν᾿ ἀγαπήσετε μὲ πάθος καὶ νὰ καεῖτε ἀπ᾿ τὴ φλόγα τῆς ἀγάπης σας, νὰ κάνετε τὸν πόνο, τὴ χαρά, τὴν κάθε σας στιγμὴ τραγούδι, κι᾿ ὅταν ἔρθ᾿ ἡ ὥρα ἡ στερνὴ νὰ πεθάνετε ὄχι ἀπὸ πλῆξι, ἀλλὰ ἀπὸ εἰλικρίνεια ὅπως ὁ φίλος τζίτζικας, ποὺ τόσο ὡραία τὰ ἔλεγε μὰ μεῖς τὰ παίρναμε γιὰ γκρίνια...

Τώρα, καθὼς γράφω τὶς τελευταῖες γραμμές, κυττῶ πίσω καὶ ἀντιλαμβάνομαι πόσο στάθηκα τυχερή: ἔζησα ἐλεύθερη ὅσο καμμιὰ ἄλλη γυναίκα τῆς ἐποχῆς μου, ἔκανα πράγματα ποὺ δὲν ἔκανε καμμιὰ ἄλλη, κι᾿ ἀγαπήθηκα ὅσο λίγες. Καί, δὲν τὸ ξεχνῶ, καθὼς τὸ βλέμμα μου ἔσβηνε, ἐκείνη τὴ μελαγχολικὴ αὐγούλα τ᾿ Ἀπρίλη, δὲν ἤμουν πειὰ μόνη. Νέοι ποὺ μ᾿ ἀγάπησαν ἦρθαν νὰ μ᾿ ἀποχαιρετήσουν καὶ φίλες γκαρδιακὲς στὸ προσκεφάλι μου ἕνα τελευταῖο τραγούδι νὰ μοῦ χαρίσουν...

Αὐτὸ εἶναι τὸ γράμμα μου στὸν κόσμο ποὺ ποτὲ δὲν ἔγραψε σὲ μένα, ὅπως λέει κι᾿ ἡ καλή μου φίλη.


Μὲ ἀγάπη
Μαρίκα Πολυδούρη

Δευτέρα, 29 Οκτωβρίου 2012

"Τρελοπαρείζοντας στον αμαρτωλοχώρο" ... προετοιμασία εκπομπής.

Μια που η τρέλα δεν πάει στα βουνά αλλά αράζει στα παραθαλάσσια και τα πεδινά, 
μια που ας τον τρελό στην τρέλα του και μην τον συνεφέρνεις, 
μια που απο μικρό και απο τρελό μαθαίνεις την αλήθεια και 
μια που αν δεν το ρίξουμε στην τρελή δεν θα την παλέψουμε, 
κατέβασε η κούτρα μου - ΙΔΕΑ -....!!!

Να μοιραστούμε στην  εκπομπή της Κυριακής  (4/11/2012), στην Στρατόσφαιρα,
στο SIN RADIO ,
ότι πιο τρελό έχετε κάνει, έχετε πει η θα θέλατε να πείτε η  να κάνετε στη ζωή σας.!!!!
Πικάντικο, τολμηρό η όχι αρκεί απαραίτητο συστατικό του να είναι η γερή δόση τρέλας.

τις εμπειρίες σας, τις τρέλες, τις αναμνήσεις σας, τις επιθυμίες σας, 
η οτι πιο τρελό έχετε 
ακούσει που να σας έκανε εντύπωση
 μπορείτε να τα στείλετε μέχρι την Κυριακή το μεσημέρι.. vicky.pap12@gmail.com  , 
με την επισήμανση αν θέλετε να διατηρηθεί η ανωνυμία σας.

με όποιο τρελό τρόπο αποφασισθεί,
 η πιο τρελή ιστορία που εχει βέβαια ΗΔΗ γίνει πραγματικότητα θα βραβευθεί......

για παααααααααααααμεεεεε.....

Vicky 




"Ritmo Latino" podcast ..ηχογραφημένη εκπομπή 28oct12

Για όσους θέλουν διπλή μερίδα φροντιστηρίου, 
για οσους δεν πρόλαβαν να κρατήσουν σημειώσεις,
για όσους απλά δεν την χόρτασαν.... 
ηχογραφημένη εκπομπή της 28ης Οκτωβρίου 
"Ritmo Latino" στη Στρατόσφαιρα και στο


Σας ευχαριστώ όλους όσους μας κρατήσατε συντροφιά και μπήκατε σε τροχιά μαζί μας..
ευχαριστώ τον καλεσμένο μου για τους θησαυρούς που μου έφερε...και για την συμμετοχή του.

Έκαναν την εκπομπή αυτή πραγματικά ξεχωριστή.


παραθέτω playlist

1.       Lo Dudo – Los tres Asses (Mexico)
2.       Perdon – Los tres Caballeros (Mexico)
3.       Historia de un amor –Trio Los Panchos (Mexico)
4.       Caminemos – Trio Los Panchos (Mexico)
5.       La ulitma copa – Trio Los Panchos (Mexico)
6.       Extravio – Los tres reyes (Mexico)
7.       Besame mucho – Cesaria Evora (Mexico)
8.       Mar y cielo n- Julito Rodriguez (Puerto Rico)
9.       Mas que nada – Tamba trio (Brazil)
10.   Manha do Carnaval – Carmela y Rafael (Brazil)
11.   Maria Elena – Los Indios Tabajaras (Brazil)
12.   Mendellin – Grupo Cale (Colombia)
13.   Caballo Viejo – Cuarteto Continental (Colombia)
14.   La negra tomasa – Combay Segunto (Cuba)
15.   Dos Gardenias – Ibrahim Ferrer (Cuba)
16.   Alfonsina y el mar – Mercedes Sosa (Argentina)
17.   Angelica – Los Fronterizos  (Argentina)
18.   El Viejo rio Cosquin – Los Cantores quilla huasi (Argentina)
19.   Soldado – Los Cantores del Alba (Argentina)
20.   La Cumparsita – Villurca orchestra (Argentina)
21.   El Condor Pasa – Los Incas (Bolivia)
22.   Sambita – Los Kjarkas  (Bolivia)
23.   Wayaya – Los Kjarkas (Bolivia)
24.   Mis celos – Trio Los Chamas (Peru)
25.   Jose Antonio – Los Morochucos (Peru)
26.   Ojala – Los Hermanos Zanartu (Peru)
27.   Campesina – Mario Suares (Venezuela)
28.   Margot – Hugo Blanco (Venezuela)
29.   Bajo el cielo del Paraguay – Los Paraguayos (Paraguay)
30.   La Galopera – Los Paraguayos  (Paraguay)
31.   La Malaguena – Los Paraguayos (Paraguay)
32.   Palmeras – Los Indios (Paraguay)
33.   Rogaciano el huapanguero – Los Indios (Paraguay)
34.   La Muralla – Quilapayun  (Chile)
35.   El pueblo unidos jamas sera vencido – Quilapayun (Chile)
36.   Dolencias – Inti Illimani  (Chile)


Vicky 

'Ανάγκη" ...Lilith

Είναι μια απο κείνες τις νύχτες που η ανάγκη να ξεστομίσεις, να ουρλιάξεις ενα "Σ'αγαπώ", κοιτώντας το φεγγάρι, αλυχτάει στο  σκισμένο στέρνο σου και στις κατεστραμμένες φλέβες που χτυπούν χαμό. Χορεύει με ξύλινα παπούτσια πάνω στα μηνίγγια κάθε θολερής 
πνοής σου που αναζητά ότι την σταματά.  

η ανάγκη να καθρεφτιστούν στα μάτια σου όλες οι υποστάσεις μου, όλα μου τα πρόσωπα...
όλες μου οι υποσχέσεις..
η ανάγκη να γνωρίζεις πως το πολύ...δεν εχει γίνει λίγο......ακόμα!!



Lilith

Σάββατο, 27 Οκτωβρίου 2012

"Ritmo Latino"......βραδιά ραδιοφώνου!!!


Είπαμε απόψε να μην κάνουμε μια απλή εκπομπή, αλλά ένα αφιέρωμα - φροντιστήριο για τη μουσική της Λατινικής Αμερικής.....!!!....
Βάλαμε κάτω μεγάλη πραμάτια!...χρησιμοποιήσαμε σκληρούς δίσκους, βινύλια και τις γνώσεις ειδικού και πωρωμένου με το αντικείμενο εδω και τέσσερις ζωές και θα τα μοιραστούμε μαζί σας..
Μελωδίες, ρυθμοί και φωνές απο Κούβα, Κολομβία, Αργεντινή, Χιλή, Μεξικό, Βενεζουέλα, Περού, Βραζιλία, Πουέρτο Ρίκο, Παραγούαη θα μας ταξιδέψουν και θα μας βάλουν ΣΕ ΤΡΟΧΙΑ ΜΟΝΑΔΙΚΗ..!

να ευχαριστήσω θερμά τον Παντελή Παπάζογλου (απλή συνωνυμία) 
για την βοήθεια του στο φτιάξιμο του playlist και  τη συμμετοχή του στην εκπομπή, που με τις γνώσεις  και τις εμπειρίες του θα κάνουν αυτή την εκπομπή...ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟ!
(Μπαμπάκο σμουτς)

Σας περιμένουμε όλους στις 22.οο στο Sin Radio
Να μην ξεχνάτε να κάνετε login στη σελίδα του σταθμού εδω  , λίγες ώρες νωρίτερα ετσι ώστε  να μπορούμε να συζητάμε, να ανταλλάσουμε απόψεις, απορίες και ότι άλλο μας κάνει κέφι.
Νωρίτερα ακούμε Όλα στο κόκκινο & Ραδιοτυπίες - October Feelings .....

Vicky 

"Τα πράγματα που ζουν απ' τον χαμό" της Μάρως Βαμβουνάκη




"Υπάρχει η Συνάντηση. Κι αυτοί οι δύο, εξ αρχής, πέρασαν θαρρετά και με θέληση στη σπηλιά που άμα μπείς δεν μπορείς πια να κάνεις πίσω.

Κάτι σαν ζώνη του λυκόφωτος, σαν εμπειρία θανάτου, σε “νύχτα ασέληνο” αμαρτίας που αλέθει και εξαγιάζει.

Από κεί και πέρα, όλα τα απέξω, δεν θα είναι ποτέ πια όπως πριν.

Και να χωρίσουν, και να χαθούν, η μεταμόρφωση δεν θα χαθεί.

Και έτσι αποφασιστικά, επειδή το θέλεις, κι επειδή σου χαρίζεται, αρχίζεις να ερωτεύεσαι ανακαλύπτοντας την μοναδικότητα του άλλου.

Εκείνο που θα τον κάνει αναντικατάστατο.

Καμιά αναπλήρωση μετά, καμιά απώθηση, κανείς αμυντικός μηχανισμός δεν θα σε παρηγορήσει.

Κι ας παριστάνεις ότι τον ξεπέρασες, ιδίως τότε."

"Τα πράγματα που ζουν απ' τον χαμό" 
Μάρω Βαμβουνάκη

"Παραβγαίνουμε ;;;" ...Lilith




..........απορίες χάραξαν τα μάτια  σου ανάμεσα μας, όταν σου' πα πως  
 κάποτε για σένα μελάνια και χαρτιά αποκτούσαν νόημα......
σκέψεις φωτιά όπως ο έρωτας που μετάλαβα για σένα σε εποχές νειάτων 
και ύστερα λόγια σημερινά, μέσα σε εντάσεις ήχων, μελωδιών, αγγιγμάτων, βλεμμάτων
 .....σαν να μην άλλαξε τίποτα....

- Γράφω ενα ποίημα....... [είπες]

- μυρίζω τα ακροδάχτυλα μου....μυρίζουν "εσυ"...! παραβγαίνουμε ;;;

- Το κορμί σου όλο θέλω να μυρίζει "εγώ" !!!! Παραβγαίνουμε;;;

- Και όταν θα γεμίζω μυρωδιές θα μου ζητάς τις γεύσεις...!!

- Χωρίς σταματημό....ξανά...ξανά..

- Κι όταν η ώρα φτάσει την σχάση σου να αγιασθώ δική μου, υποταγμένη θα'μαι
σε κάθε θέλημα σου! ..Παραβγαίνουμε;;;;;;;

- Έχεις το χάρισμα να γράφεις...θέλω να'χεις την έμπνευση να γράφεις...
θέλω να'μαι ο λόγος  τα μελάνια να μυρώνουν τα χαρτιά σου. Παραβγαίνουμε;;;;

- Όπου υπάρχει θέληση, υπάρχει τρόπος...! γίνε ο λόγος μου, και κάθε γραμμή και κάθε λέξη
ακροτελεύτια θα είναι, συνοδεία φιλιού αλησμόνητου παραδομένου στις ανάσες σου... ΠΑΡΑΒΓΑΙΝΟΥΜΕ..!!!!

- Θέλω να σε ξανανοιώθω...

- Να μου γεμίζεις τη νύχτα με τη μυρωδιά σου...

- ΠΑΡΑΒΓΑΙΝΟΥΜΕ !!!!!


Lilith


Παρασκευή, 26 Οκτωβρίου 2012

"Ο Λύκος"......


ο Λύκος - Νατάσσα Μποφίλιου
Στιχοι: Γεράσιμος Ευαγγελάτος
Μουσική: Θέμης Καραμουρατίδης

(ΤΕΜΑΧΙΑΡΑ)

Κάθε παιχνίδι έχει μια νίκη και μια ήττα
κι από παιδί το ξέρω, πριν την αλφαβήτα
όμως απόψε ούτε νίκη, ούτε ήττα.

Από μωρό κοιμάμαι με το φως σβησμένο
απ' το σκοτάδι ξέρω τι να περιμένω.
Έχω ένα λύκο στο μυαλό μου αναθρεμμένο.

Κι όσο τη γη αυτή γυρίζει με ένα σώμα
δεν έχει κλείσει τις παρτίδες του ακόμα.
Κι όσο στο στήθος η καρδιά του θα χτυπάει
θα τον κρατάει αυτή η ζωή κι ας μην του πάει.

Περνούν οι άνθρωποι νερό, σιγά το νέο
έχω γνωρίσει ένα ποσοστό γενναίο
μέσα στη θλίψη έχω μάθει να αναπνέω.

Και κάθε τόσο που γεμίζει το φεγγάρι
βγάζω το λύκο πριν τον πάρουνε χαμπάρι
από τη νύχτα τους εκδίκηση να πάρει.

Κι όσο τη γη αυτή γυρίζω με ένα σώμα
δεν έχω κλείσει τις παρτίδες μου ακόμα.
Κι όσο στο στήθος η καρδιά μου θα χτυπάει
θα με κρατάει αυτή η ζωή κι ας μη μου πάει.


Πέμπτη, 25 Οκτωβρίου 2012

"Δυο ξένοι" .... Lilith



Δυο ξένοι τριγυρίζουμε σε μια ζωή που στα αλλοτινά νογούσαμε δική μας. 
Ματιές σε μοίρασμα που ακουμπάμε ο ενας στον άλλον,
 ψάχνοντας εκφράσεις γνώριμες, 
αγγίγματα οικεία, λέξεις ξανακουσμένες
.. που να'ναι αυτά που υπήρξαν?...
που ήταν?
 με τι θράσος στέκονται μπροστά μας  
τώρα και χλευάζουν τις μοναχικές μας ώρες???

Δρόμοι παράλληλοι, εκείνοι που νομίσαμε σταυροδρόμια 
που χάραξαν οι θεοί και οι περασμένοι χρόνοι για να συναντηθούμε..

δυο ξένοι σε οχήματα με φρένα σπασμένα και 
ελαστικά σκισμένα 
απο αιχμηρή αγάπη...

δυο ξένοι όμοιοι και αδιαίρετοι, TO ΙΔΙΟ ΟΝ....

Lilith




Τετάρτη, 24 Οκτωβρίου 2012

"Ατιτλο" Lilith







Μάτια που χρωματίστηκαν με το καφέ του φθινοπώρου, 

που τα έβαψαν χρυσαφένια ξερόφυλλα, 

που τα γυαλίζεις με την υγρασία της δικής μου ψυχής, 


απο ώρες μου μουσκεμένες ως το κόκκαλο !... 


μάτια που στάλαζουν μέλι πάνω στις ώρες που 


ξεκλέβουμε ματιές και άτολμα χαμόγελα με μισοδαγκωμένα χείλη, 


πονηροζωγραφίζοντας χάδια τυχαία, αγγίγματα περαστικά,

ανάσες κοντινές....με επιθυμία κεντημένες...


Lilith

"Αρκεί".... Lilith



κούρνιασαν οι λέξεις σαν τα πουλιά της νύχτας στα δυο μου βλέφαρα, 
αυτής που ξέπνοη ακούμπησε στα πόδια μου την τρυφερή σου πρόθεση .,
σφάλισαν τα μάτια μου αφου τα φίλησες, ...
χαμόγελο ζωγράφισες στο κορμί μου παράδοξο απόψε, αναπάντεχο...
ανάγκη που χω τούτες τις αγκάλες τις μαγικές του ύπνου
που θαρρετά ξεμπλέκει απ' τα μαλλιά μου, τις ανάσες σου...
χέρια, καινούργια μου που δειλά μα δυνατά τυλίχτηκαν γύρω μου
σεβόμενα πληγές υπάρχουσες... περίεργο...
στοργή σταλάζουν...πάθος τονίζουν...!
Μάτια που χρωματίστηκαν με το καφέ του φθινοπώρου, 
που τα έβαψαν χρυσαφένια ξερόφυλλα ...

δεν ρωτώ γιατί και πως  ...δεν με νοιάζει ....αρκεί που είσαι εδω όταν κοιμάμαι...
αρκεί που ακουμπώ στο στήθος σου και ακουω την καρδιά σου μέσα στη νύχτα ..
αρκεί που σ' άκουσα να μου λες καληνύχτα σιμά μου.....

αρκεί.....


Lilith

Δευτέρα, 22 Οκτωβρίου 2012

"Let's dance" podcast..ηχογραφημένη η εκπομπή της 21/10.

"Let's dance" podcast.......
η εκπομπή της Κυριακής  - 21/10/2012, 
για όσους την έχασαν, για όσους δεν χόρτασαν χορό 
η για όσους εκείνη την ώρα έτρωγαν αντι να χορεύουν :P......!!!



"Let's dance" part2


1.       Fame – Remember my name  -Naturi Naughton
2.       Flashdance, she is a maniac – Michael Sembello
3.       Time of my life – Bill Medley & Jennifer Warnes
4.       Do you love me – The contours (Dirty Dancing)
5.       De todo un poco -  Michael Lloyd
6.       Let’s twist again – Chubby Checker
7.       Rock around the clock – Bill Haley
8.       Get back – Beatles
9.       Twist and shout – Beatles
10.   Jailhouse rock – Elvis
11.   Ran Kan kan – Tito Puente
12.   Candela – Buena vista social club
13.   Dos Gardenias – Buena Vista Social Club
14.   Costa Rica Nicaragua
15.   Ένα κορίτσι μου χε πει – The Idols
16.   Στην Ντισκοτεκ – Ελπίδα
17.   Jeronimo Yanka – The Forminx
18.   Blame it on the Bossanova – Eydie Gorme
19.   Oye mi canto – Gloria Estefn
20.   Busca Ritmo – Imam Baildi
21.   Santa maria – Gotan Project
22.   Sway – The Pussycat dolls
23.   Hot Stuff – Donna Summer
24.   Rasputin – Boney M.
25.   Gimme gimme gimme a man after midnight – ABBA
26.   Voulez vouz – ABBA
27.   I’ve been loving you toooo long – Otis Redding
28.   Let’s twist again – Chubby Checker
29.   Woolly – bully - The Pharaohs
30.   Hips don’t lie –Shakira
31.   Smooth – Santana
32.   Corazon Espinado – Santana
33.   La isla bonita – Madonna
34.   El Tango de Roxanne – Moulin rouge
35.   Perhaps, perhaps – Pussycat dolls
36.   These arms of mine – Otis Redding
37.   Forget what I said – Noora Noor
38.   Siempre me quedara – Bebe




Vicky 

"Το φαινόμενο του "Copy - Paste""....Lilith

Το φαινόμενο του "Copy - Paste"

"Copy - Paste" ...φαινόμενο η μάστιγα....? 
copy - paste εκτός υπολογιστών, ακόμα και στη ζωή μας!...στους ανθρώπους, στα συναισθήματα, στα χαρίσματα....ΠΑΝΤΟΥ...σε όλα.....
Είναι κάποιοι άνθρωποι που γεννιούνται, υπάρχουν και μεγαλώνουν (ηλικιακά μόνο) μέσα απο τις ζωές των άλλων. Έχουν την αίσθηση πως ότι βιώνουν, είναι δικό τους όπως δικές τους εμπειρίες  δικά τους "θέλω" και  "μπορώ", δικά τους μαθήματα, δικές τους προτιμήσεις, δικά τους ταλέντα, ιδιαιτερότητες και  πνεύμα...!!
Δεν μπορούν να ανακαλύψουν ποτέ - εξαιρετικά δύσκολο και επίπονο για τον εγωισμό και την ανασφάλεια που είναι καλά θαμμένη μέσα τους - πως ουσιαστικά ζουν τη ζωή τους μέσα απο τις ζωές των άλλων. Ποιοί είναι αυτοί οι άλλοι....? Ενας αδερφός, ενας φίλος, ενας σύντροφος.....κάποιος που θα ήθελαν πολύ να είναι και δεν μπορούν...! γιατί πολύ απλά ο εαυτός τους δεν τους ικανοποιεί. Δεν μπορούν να εξελιχθούν, ζουν σε μια ουτοπία πως είναι σημαντικοί...και θα ήταν...αν ήταν αυθεντικοί και μέσα απο έρευνα εαυτού, ώρες περισυλλογής και αυτογνωσίας, έμπαιναν στην διαδικασία να αναγνωρίσουν τις αδυναμίες, τις δυνάμεις, τα μειονεκτήματα και τα πλεονεκτήματα που είναι ουσιαστικά ΔΙΚΑ τους. Τους τρομάζει η θέα μιας εκτεθειμένης εσωτερικής πραμάτιας...! Δεν την αντέχουν. Μπαίνουν λοιπόν σαν Vampires στη ζωη των άλλων...(αγαπημένων η ΜΗ) και ρουφούν ακατάπαυστα όσα επιθυμούν να έχουν...η να είχαν και απλά ΔΕΝ πρόκειται να αποκτήσουν.

"Η μεγαλύτερη φυλακή είναι τα κεκτημένα" και τα βαμπίρ αυτά είναι κλεισμένα σε ψεύτικες φυλακές που κλειδώνουν τα ίδια. Θεωρούν πως ότι έχουν...είναι δικό τους. Δεν απελευθερώνονται ποτέ, δεν κοιτάζουν εαυτό και τους άλλους κατάματα..! και οταν έρθει η ώρα της κρίσης "πάντα φταίνε οι άλλοι"..χωρίς να καταλαβαίνουν πως έχουν ήδη γίνει "οι άλλοι"...η για να είμαστε ακριβείς έχουν γίνει κακέκτυπα και άπλες κακές αντιγραφές των άλλων  και πως ουσιαστικά δεν ζουν ...απλά υπάρχουν.....!!!!

Είναι ενα θλιβερό θέαμα όταν αυτό γίνεται αντιληπτό απο τους άλλους...! Θα πρέπει αυτοί οι άνθρωποι να αντιληφθούν πως αν δεν κοιτάζουν μέσα τους συχνά πυκνά,  αν δεν αρχίσουν το εσωτερικό τους ξεσκαρτάρισμα, γκρέμισμα και εκ νέου χτίσιμο σε όλους τους τομείς και αν δεν αποκτήσουν ΔΙΚΗ τους ζωή για να ΖΟΥΝ πραγματικά και  ουσιαστικά, θα είναι πάντα ενα ΤΡΑΓΙΚΟ "COPY - PASTE".


           Lilith





Κυριακή, 21 Οκτωβρίου 2012

"Let's Dance....." απόψε στη "Στρατόσφαιρα" & στο Sin Radio

.....Απόψε είπαμε να ξεσκονίσουμε τα παπούτσια μας....(η να τα βγάλουμε τελείως) ....
να κάνουμε προθέρμανση...να πιούμε τα τονωτικά μας ..και να το ρίξουμε στο χορό...
να αντιταχθούμε σε όσους και όσα μας ρίχνουν στα πατώματα, να χορέψουμε δυνατά, ξέφρενα, μελωδίες που αγαπάμε, και που στο παρελθόν δεν μας άφηναν σε ησυχία σε Disco, 
σε Party ακόμα και στο σπίτι....

"Let's Dance" ....λοιπόν... στη "Στρατόσφαιρα" και στο Sin Radio

(για σχόλια και κουβεντολόι κατά την διάρκεια της εκπομπής, 
κάντε εγγραφή λίγες ώρες νωρίτερα στη σελίδα του ραδιοφώνου.)

Σας περιμένω...

Vicky 



Σάββατο, 20 Οκτωβρίου 2012

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ προς οπου κρίνεται αναγκαία...για πάσα νόσο και πάσα μαλακία....


Είμαι στην ηλικία πια που με τις ανάλογες εμπειρίες και μαθήματα ζωής κάνω περισσότερο αυτά που θέλω πάρα αυτά που πρέπει. Όταν μιλώ για την υπηρέτηση των "πρέπει" φροντίζω να είναι των δικών μου. Δεν αφήνω κανέναν να με ορίσει και να με καθορίσει. Με ότι αποφασίζω να ασχοληθώ είναι μόνο για προσωπικούς μου λόγους και ανάγκες και το κάνω με πολύ αγάπη, προσοχή και σεβασμό, και του δίνομαι απόλυτα και ολοκληρωτικά...! Η "κούραση" δεν υπάρχει στο λεξικό των σχέσεων μου που βασίζονται στην αγάπη και το πάθος.

Καθώς επίσης και όταν αποφασίζω να πάψω να ασχολούμαι. Τότε θα είναι όταν θα χει χαθεί η μαγεία...! όταν αυτό που είχα επιλέξει στο παρελθόν σαν "θέλω" η "μου αρέσει"η "ΑΓΑΠΩ" δεν προσδίδει καμία ευχαρίστηση πλέον, καμία ικανοποίηση συναισθηματική, ψυχική η πνευματική. Όταν αυτό αφορά άλλους εκτος απο εμένα κάνω σαφή αίτια και λόγους.

Όταν με τις ενέργειες και τα λεγόμενα μου, καθώς  και τη γνώση μου πως μια γυναίκα στις δικές μου διαστάσεις και κυβικά δεν μπορεί και δεν θέλει να κρυφτεί πίσω απο ένα δάχτυλο -λέγοντας αυτό που πραγματικά εννοώ-  δεν επιτρέπω την αλλοίωση των λεγομενων μου.

Σε όσους δεν τους δώσουν την ανάλογη και απαραίτητη σημασία ... ποσώς με νοιάζει....! 
Σε όσους όμως τολμήσουν να τα αλλοιώσουν και να τα στρέψουν προς άλλες κατευθύνσεις και πρόσωπα λέω απλά με επίγνωση, θάρρος και θράσος πως θα με βρουν μπροστά τους όπως ποτέ άλλοτε. Για αυτό πριν μιλήσουν "οι φύλακες"....ας βρουν λίγη γνώση πρώτα....ε???

Χαιρετίσματα.....



Παρασκευή, 19 Οκτωβρίου 2012

"Μάσκα".....Lilith




Tη φόρεσες τη μάσκα σου, "βασιλιά" μου....ξανά και ξανά...απο τα γεννοφάσκια σου, θαρρώ! 


Μάσκα απο λιωμένο σίδερο και ατσάλι, ζωγραφισμένη με ψέμα και απογοήτευση. 


Στολισμένη με αλαζονικό χαμόγελο, ενός "δήθεν" ικανοποιημένου Νέρωνα που 


έκαιγε τις νύχτες όλων μαζί με τις δικές του.


Δέρμα σου έγινε πια..! για να τη βγάλεις θα ξηλώσεις τις χιλιοφιλημένες σάρκες σου ...


κι όμως θα ρθει αυτή η ωρα.!!!.ήρθε..!!! η ώρα που δεν μπορείς πια να κρυφτείς και το ξέρεις ..


.ούτε απο μένα ούτε απο σένα.


πως θα μπορούσες όμως..αφου εγώ είμαι ΕΣΥ...


ο άσσος που θαρρείς πως έχεις στο μανίκι σου, γίνεται διαθήκη 
για τους μασκοφόρους,


 αγάπη μου....


Lilith






Πέμπτη, 18 Οκτωβρίου 2012

"Οι γυναίκες τραγουδούν για τον έρωτα" ηχογραφημένη εκπομπή.



Λόγω βροχής, λόγω ανωτέρας βίας, λόγω κοινωνικών υποχρεώσεων, λόγω κάποιων άλλων "θέλω" η "πρέπει"....κάποιοι δεν την ακούσατε!.

Αν και με πολλά προβλήματα και ύστερα απο αρκετό ξεμάτιασμα σε server, σελίδες κ.λ.π. καταφέραμε να κάνουμε εκπομπή.


Support team.... Θοδωρή, Παύλο, Γιάννη......million thank's AGAIN!!!!

http://www.sinwebradio.com/index.php?option=com_kunena&view=topic&catid=31&id=65&Itemid=610#103

Playlist:

1. Σ'αγαπω - Φ. Νταντωνάκη
2. Δεν έχει αρχή - Τζ. Καρέζη
3. Του ήλιου σβήστηκε το φως - Β. Μοσχολιού
4. Χίλιες βραδιές - Τζ. Βάνου
5. Συ μου χάραξες πορεία - Γ. Λύδια
6. Απόψε σε θέλω - Μαρινέλλα
7. Σ'αναζητώ - Μ. Δημητριάδη
8. Θα διώξω τα σύννεφα - Κ. Χωματά
9. Σκληρό μου αγόρι - Π. Αστεριάδη
10. Σταμάτησε του ρολογιού τους δείκτες - Ρ. Κουμιώτη
11. Κράτησε με αγάπη μου - Π. Αστεριάδη
12. Άμα δείτε το φεγγάρι - Μαρινέλλα
13. Αν μ'αγαπάς - Τ. Τσανακλίδου
14. ΑΧ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ - Δ. Γαλάνη
15. Σταλιά σταλιά - Μαρινέλλα
16. Μη μου μιλάς για αγάπη - Δ. Γαλάνη
17. Όλα σε θυμίζουν - Χ. Αλεξίου
18. Ένα χειμωνιάτικο πρωι - Ε. Βιτάλη
19. Δεν είσαι εδω - Δ. Γαλάνη
20. Το πάτωμα - Τ. Τσανακλίδου
21. Πάρε με - Ε. Δήμου
22. Το γλυπτό - Α. Πρωτοψάλτη
23. Απόψε θέλω να πιω - Χ. Αλεξίου
24. Το λάθος - Μ. Ασλανίδου
25. Εγω σ'αγάπησα εδω - Ε. Τσαλιγοπούλου
26. Μέτρησα - Ε.Αρβανιτάκη
27. Αυτή η νύχτα μένει - Δ. Παπίου
28. Εγω μιλάω για δύναμη - Ζουγανέλη, Μποφίλιου
29. Τυφλές ελπίδες - Μ.Κανά
30. Το αστέρι μου - Ν. Μποφίλιου
31. Πες μου - Ε. Ζουγανέλη
32. Κάθε φορά που με κοιτάζεις - Α. Πρωτοψάλτη
33. Δεύτερη φορά - Ε. Ζουγανέλη
34. Εγώ μεγάλωνα για σένα - Ν. Μποφίλιου

Vicky 

Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2012

"Στιγμές"....Λίλιθ




Υπάρχουν στιγμές που κρατάς στα χέρια σου τα πάντα και ξαφνικά απομένεις με το τίποτα..

Υπάρχουν στιγμές που λες πως είσαι καλά....και ξάφνου δεν γνωρίζεις αν ταΐζεις η δηλητηριάζεις το σαράκι που τρώει την ψυχή και το κορμί σου..

Υπάρχουν άλλες που θες να αγγίξεις τον ουρανό απο ευτυχία και το μπορείς..και άλλες που τα πιο σκοτεινά υπόγεια φαντάζουν έναστρες βεράντες που δεν αντέχεις καμία θέα τους 
και καμία ομορφιά τους δεν σε σαγηνεύει..

Υπάρχουν στιγμές που αισθάνεσαι όμορφος γιατί έτσι σε βλέπουν και οι άλλοι, και εκείνες που νοιώθεις  πως η ασχήμια του κόσμου χαρακώνεται στα μάγουλα σου.

Είναι αυτές που η δύναμη ξέχειλη μοιράζεται απο το είναι σου, παντού.... και αυτές που οι κομματιασμένες μεμβράνες, οι σακατεμένοι αδένες σου δεν αντέχουν καμία λειτουργία..

Υπάρχουν και εκείνες...που θα μπορούσες με ξυπόλητα πόδια και με ελαφρύ ρούχο να τρέξεις όλους τους χειμώνες που θα έρθουν...
αλλά υπάρχουν και οι άλλες..που σαν λάβα φαίνεται η απαλή αχτίδα του ήλιου στο κορμί σου ....

Υπάρχουν στιγμές που νομίζεις πως έζησες....και αυτές που πραγματικά περάσαν απο τη ζωή σου σε μια αιωνιότητα, γιατι χαράχτηκαν μέσα σου με πυρωμένο σίδερο...
που ότι κι αν γίνει κανείς και τίποτα δεν τις αγγίζει..απλά το μόνο που μπορεί να του επιτραπεί αν είναι άξιος να κάνει... να φιλήσει τις παλιές ουλές σου στοργικά και να τις σέβεται για πάντα.


Lilith

Σάββατο, 13 Οκτωβρίου 2012

Βράδυ Κυριακής...βράδυ ραδιοφώνου...




"Πέντε γραμμές θα χαράξω στην πλάτη και στο στήθος μου....να 'ρθεις να ακουμπήσεις τα τραγούδια της ψυχής σου...!! να μείνουν πάνω μου για πάντα και μετά απο τούτη τη ζωή και για εκατό ζωές ακομα! νότες άλικες, φλογισμένες, ποτισμένες με τον
 αγιασμό της αγάπης σου!!! μελωδίες μονάκριβες που θα σου τραγουδώ μέχρι να σωπάσουν οι ανάσες σου για μένα...

πέντε γραμμές για να χει λόγο ο ήλιος να επισκέπτεται την αυγή κάθε πρωι...!!!"

Κυριακή βράδυ στις 22.οο...οι γυναίκες τραγουδούν για τον Έρωτα,
 για τον πόνο της έλλειψης, για την απουσία, για την ολοκλήρωση, 
για την πληρότητα,
για δύναμη αλλά και για αδυναμία... !
Τραγουδούν απο τη θέση του ισχυρού,...του ερωτευμένου!
Ετσι λοιπόν υποταγμένους θα σας βάλουν σε μαγική...ΕΡΩΤΙΚΗ "τροχιά"......
(ξυραφάκια κερνάει το κατάστημα....αιμοστατικά δικά σας)


(για κουβεντολόι, απόψεις....και ότι άλλο θέλετε να σχολιάσουμε κατά την διάρκεια της "πτήσης" μας κάντε εγγραφή λίγες ώρες πριν στην σελίδα του SIN στο link που σας δόθηκε παραπάνω.
Σε περίπτωση δυσκολίας εισόδου στη σελίδα, μένετε εδώ.. χρησιμοποιώντας το ραδιοφωνάκι αριστερά επάνω στη σελίδα και σχολιάζετε κάτω απο αυτή την ανάρτηση.)

Σας περιμένω!!!

Vicky 



"Σε κουβαλώ".... της Άννας Τσεκούρα


"Σε κουβαλώ".... της Άννας Τσεκούρα 

Στα μαλλιά μου μπλεγμένος σαν κλαρί απο δέντρο.
Στα χείλη μου επάνω, λέξη που δεν βγήκε ολόκληρη.
Στο δέρμα, πάνω και κάτω απο αυτό σαν αλλεργία χρόνια,
Σε κουβαλώ.

Στα σημειωματάριά μου που πάντα υπάρχουν στις τσάντες μου,
ακόμα και στα βλέφαρα μου, πάνω στα τσίνορα, είσαι εκεί 
να μοιάζεις με στρώσεις απο μάσκαρα και να με εμποδίζεις να δω.
Στα ατελείωτα βράδια μου που μετρούν νικοτίνη και πίσσα,
στα μεθυσμένα μου όνειρα που βουλιάζουμε μαζί...σε κουβαλώ,
αμαρτία γλυκιά, παραδεισένια αμαρτία...

Στο λαιμό μου εκεί που χτυπά η ζωη,
στον καρπό μου εκεί που χτυπά η ζωή,
σε κουβαλώ και εκεί!
Στις ανάσες που κόβονται στην ανάμνηση της αφής σου,
στα σημάδια στην πλάτη, στων φιλιών μου το υπέροχο δηλητήριο,
στα κόκκινα μου αποτυπώματα στο δικό σου πουκάμισο,
εγώ σε κουβαλώ!

Σε κουβαλώ διαλυμένο, μονάχο, απογοητευμένο, απόμακρο.
Σε κουβαλώ παθιασμένο, άγριο, θυμωμένο, παράφορο.
Σε κουβαλώ και βυθίζεις κάθε βήμα στο χώμα,
κάθε πάτημα στο γόνατο και κάθε δρασκελιά στο μηρό.
Μέσα στις κόρες των οφθαλμών μου, στις μαύρες λίμνες μου,
(όπως εσυ αποκαλείς τα μάτια μου), σε κουβαλώ
μόνιμο κάτοικο των σκοτεινών μου υδάτων.

Και μην  φανταστείς ποτέ πως αυτό το "σε κουβαλώ"
είναι εις βάρος μου! Είναι που δεν θα μπορέσεις ποτέ
να φύγεις μακριά μου. Είναι που θα είμαι η ισόβια έγνοια σου.
Σε κουβαλώ, γιατί είσαι αδύναμος και ανίκανος να με ξεχάσεις.
Είμαι η αιώνια τιμωρία σου.
Σε κουβαλώ γιατί το δικό μου πάθος είναι η δική σου ύπαρξη...!!!

........




Τετάρτη, 10 Οκτωβρίου 2012

"Στο Στήθος Σου Που Ακουμπώ"...Μικρός Παίς





…ΑΚΟΥΜΠΩ ΣΤΟ ΣΤΗΘΟΣ ΤΩΝ ΑΝΑΜΝΗΣΕΩΝ ΜΑΣ ΚΑΙ ΘΥΜΑΜΑΙ…
…ΘΥΜΑΜΑΙ ΠΩΣ ΗΣΟΥΝ ΜΙΚΡΗ ΚΑΙ ΕΓΩ ΣΕ ΚΟΙΤΟΥΣΑ ΠΟΥ ΕΠΑΙΖΕΣ…
…ΕΠΑΙΖΕΣ ΜΟΝΗ ΣΟΥ ΚΑΤΩ ΑΠ’ ΤΟΝ ΦΟΙΝΙΚΑ ΚΑΙ ΧΟΡΕΥΕΣ…
…ΧΟΡΕΥΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΥΡΩ ΣΟΥ ΑΠΟΚΤΟΥΣΑΝ ΝΟΗΜΑ…
…ΝΟΗΜΑ ΠΟΥ ΧΑΡΑΧΤΗΚΕ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΗ ΝΕΑΡΗ ΜΟΥ ΣΚΕΨΗ…
…ΣΚΕΨΗ ΠΟΥ ΚΡΑΤΗΣΑ ΣΦΙΧΤΑ ΝΑ ΜΗ ΤΗ ΣΒΗΣΕΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ…
…ΧΡΟΝΟΣ ΛΕΓΕΤΑΙ Ο ΕΧΘΡΟΣ ΜΑΣ ΑΛΛΑ ΕΜΕΙΣ ΝΙΚΗΣΑΜΕ…
…ΝΙΚΗΣΑΜΕ ΤΟ ΕΓΩ ΜΑΣ ΚΑΙ ΓΙΝΑΜΕ ΕΝΑ…
…ΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΘΡΕΠΤΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ…
…ΚΟΣΜΟΥ ΣΤΟΛΙΣΜΕΝΟΥ ΜΕ ΟΜΟΡΦΟΥΣ ΚΗΠΟΥΣ…
…ΚΗΠΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ ΜΙΛΟΥΣΕΣ ΤΗ ΠΡΩΤΗ ΜΑΣ ΝΥΧΤΑ…
…ΝΥΧΤΑ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ ΚΕΝΟ ΚΑΙ Τ’ ΑΣΤΡΑ…
…ΑΣΤΡΑ ΠΟΥ ΦΕΓΓΑΝΕ ΜΕΣΑ ΑΠ’ ΤΟ ΔΙΑΦΑΝΟ ΣΟΥ ΚΟΡΜΙ…
…ΚΟΡΜΙ ΠΟΥ ΣΑ ΤΡΕΛΟΣ ΛΑΤΡΕΨΑ ΚΑΙ ΕΓΙΝΕ ΝΑΟΣ…
…ΝΑΟΣ ΤΗΣ ΤΕΛΕΙΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΜΟΡΦΙΑΣ…
…ΟΜΟΡΦΙΑΣ ΑΠΙΣΤΕΥΤΗΣ ΣΑ ΝΑ ΗΤΑΝE ΘΕΑΣ…
…ΘΕΑΣ ΗΤΑΝ ΤΕΛΙΚΑ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΠΑΡΕΙ Τ’ ΟΝΟΜΑ ΣΟΥ ΣΤΑ ΚΡΥΦΑ…
…ΚΡΥΦΑ ΜΟΥ ΟΝΕΙΡΑ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΦΑΝΕΡΑ…
…ΦΑΝΕΡΑ ΕΓΙΝΑΝ ΟΛΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ…
…ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΜΟΥ ΔΙΔΑΞΕΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ…
…ΜΟΥ ΕΔΕΙΞΕΣ ΤΗ ΘΕΪΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΚΟΡΜΙΟΥ ΣΟΥ…
…ΣΟΥ ΕΙΠΑ ΠΩΣ ΗΤΑΝ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΔΩΡΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ…
…ΖΩΗΣ ΠΟΥ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΘΕΛΗΣΕ ΝΑ ΜΑΣ ΠΑΡΕΙ ΜΑΚΡΙΑ…
…ΜΑΚΡΙΑ ΣΤ’ ΑΠΕΡΑΝΤΟ ΧΑΟΣ ΠΟΥ ΟΛΑ ΤΑ ΚΑΤΑΠΙΝΕΙ…
…ΚΑΤΑΠΙΝΕΙ ΖΩΗ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΚΙ ΑΦΗΝΕΙ ΘΛΙΨΗ…
…ΘΛΙΨΗ ΠΟΥ ΣΕ ΕΚΑΝΕ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΗ…
…ΔΥΝΑΤΗ ΑΡΚΕΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΟΙΡΑΣΕΙΣ ΠΑΛΙ ΧΑΜΟΓΕΛΟ…
…ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΘΑΝΑΤΟ…
…ΘΑΝΑΤΟ ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΝΑ ΣΟΥ ΦΕΡΕΙ ΤΡΟΜΟ…
…ΤΡΟΜΟ ΜΕΣΑ Σ’ ΕΝΑ ΣΥΝΝΕΦΟ ΨΕΥΔΟΥΣ…
…ΨΕΥΔΟΥΣ ΠΟΥ ΔΙΕΛΥΣΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΜΟΥ…
…ΜΟΥ ΗΤΑΝ ΕΥΚΟΛΟ ΝΑ ΤΟ ΝΙΚΗΣΩ ΑΛΛΑ ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ…
…ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ ΝΑ ΜΟΥ ΑΦΑΙΡΕΣΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΟΣΑ ΕΙΧΑ…
…ΕΙΧΑ ΕΣΕΝΑ ΚΑΙ ΜΑΖΙ ΟΤΙ ΑΓΑΠΟΥΣΑ…
…ΑΓΑΠΟΥΣΑ ΤΗ ΖΩΗ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΔΕΙΧΝΕΣ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ…
…ΤΩΡΑ ΟΜΩΣ ΘΥΣΙΑΖΩ ΤΟ ΕΙΝΑΙ ΜΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΒΡΕΘΟΥΜΕ ΚΟΝΤΑ…
…ΚΟΝΤΑ ΣΤΟ ΣΤΗΘΟΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΑΓΑΠΩ...
…ΑΓΑΠΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΠΙΑ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ Θ’ ΑΚΟΥΜΠΩ…

"Μικρός Παίς"!!!!

...Σ' ευχαριστώ.....!!!


"Η ψυχοσύνθεση του θύματος - Victim Mentality"

Βολτάροντας, ψάχνοντας και διαβάζοντας βρήκα ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο!!...

Αφου λοιπόν η οικονομική κατάσταση δεν μας επιτρέπει τις επισκέψεις μας, (δυστυχώς), σε "δερμάτινους καναπέδες" και την επαφή μας με ειδικούς - και ας μην το κρύβουμε...λίγο πολύ όλη τη θέλουμε τη συνεδρία μας - καλό θα ήταν να ανοίγουμε μάτια, μυαλό και πορτοπαράθυρα ψυχής και να κάνουμε το γενικό ξεσκαρτάρισμα μας. Το συγκεκριμένο - αν θέλουμε - θα μας φανεί χρήσιμο και ως σύνολο και ως μονάδες. 

Enjoy...:

Από τη Μαρία Μπάδα,

Ψυχολόγο, Επικοινωνιολόγο, ΜΑ, Υπ. Διδάκτωρ Παντείου 



"Εάν κάποιο άτομο υποφέρει από χαμηλή αυτοπεποίθηση, τότε είναι πιθανό να χαρακτηρίζεται και από «την ψυχοσύνθεση του θύματος – θυματοποίηση (victim mentality)». Ο όρος αναφέρεται γενικά σε κάποιο άτομο που αποφεύγει την προσωπική υπευθυνότητα ή τα αρνητικά συναισθήματα, κατηγορώντας τους άλλους. Πολλοί Ψυχολόγοι και Θεραπευτές θεωρούν την Ψυχοσύνθεση του θύματος ως ένα καταστροφικό μηχανισμό, που εμποδίζει τις προσωπικές σχέσεις και την ευτυχισμένη ζωή.


Το ψυχολογικό ταξίδι ενός ατόμου επιρρεπή στην θυματοποιημένη σκέψη, είναι περίπλοκο και ίσως ξεκινά από την παιδική ηλικία. Κάποια άτομα που έχουν αρκετά επικριτικούς και κακοποιητικούς γονείς αναπτύσσουν ισχυρά συναισθήματα ντροπής και ενοχής στην ζωή τους. Τα αίτια της θυματοποιημένης σκέψης μπορεί να είναι τα άσχημα πράγματα που συμβαίνουν και η αντίδραση του ατόμου, η αρνητική σκέψη, η επικριτική στάση των άλλων, η πίστη στην μοίρα και την προσωπική υπευθυνότητα και τα θρησκευτικά πιστεύω. Η πίστη ότι ο Θεός είναι υπεύθυνος για όλα και ότι τιμωρεί όταν κάποιος κάνει κάτι λάθος, κάνει το άτομο να πιστεύει ότι υπάρχει λόγος για τον πόνο και την μιζέρια του.


Αν αυτά τα προβλήματα δεν αντιμετωπιστούν και διαχειριστούν, είναι εύκολο να συνεχιστούν στην ενήλικη ζωή και να εκδηλωθούν ως ψυχοσύνθεση θύματος. Ένα άτομο που σκέφτεται ως θύμα, θα κατηγορήσει τους άλλους για την κατάσταση, αντί να αντιμετωπίσει την αίσθηση ντροπής και ενοχής που του θυμίζει την περασμένη τραυματική εμπειρία του παρελθόντος.


Όταν ένα άτομο θεωρεί τον εαυτό του θύμα, νιώθει ότι η ζωή δεν του έχει φερθεί δίκαια. Ίσως αισθάνεται θυμό και ως αποτέλεσμα να κατηγορεί τους άλλους για την ατυχία του. Ίσως αισθάνεται ότι τιμωρείται ή του αξίζει να είναι ένα θύμα. Η αυτοπεποίθησή του είναι πολύ χαμηλή. Υποφέρει από αρνητικές σκέψεις και ίσως αισθάνεται παγιδευμένο.


Ένα άτομο που παρουσιάζει ψυχοσύνθεση θύματος συχνά παθιάζεται με την δικαιοσύνη και την ηθική. Γενικά, πιστεύει ότι τα καλά πράγματα που γίνονται τα αξίζει και ότι τα άσχημα συμβαίνουν επειδή κάποιος άλλος είναι σκληρός, απερίσκεπτος ή άδικος. Είναι πολύ δύσκολο για ένα τέτοιο άτομο να αναλάβει την ευθύνη για το δικό του μέρος του προβλήματος, επειδή αυτό μπορεί να το κάνει ευάλωτο σε οδυνηρά συναισθήματα ντροπής, ενοχής ή φόβου απόρριψης για το λάθος του. Παρόλο που η συμπεριφορά ενός τέτοιου ατόμου μπορεί να μας φανεί παράλογα εγωιστική ή ναρκισσιστική, είναι σημαντικό να έχουμε υπ΄όψιν μας ότι στην πραγματικότητα αποτελεί μια ατυχής και μη υγιής αντίδραση στον τραυματικό πόνο και όχι απαραίτητα μια έμφυτη αλαζονεία.


Η ψυχοσύνθεση του θύματος μπορεί να παραλύσει κάποιο άτομο και να το αποτρέπει από την λήψη λογικών αποφάσεων. Το άτομο αυτό δεν καθορίζει τον τρόπο επίλυσης ενός θέματος, αλλά οι διαμάχες ή τα προβλήματα μπορεί να οδηγήσουν γρήγορα σε κατηγορίες ευθύνης, που γενικά δεν βοηθούν κανέναν.


Οι δυσλειτουργικές σχέσεις μπορεί να προκαλέσουν μια τάση ψυχοσύνθεσης θύματος ακόμα και χωρίς ένα πρώιμο τραύμα συναισθημάτων. Ένα άτομο σε σχέση με κάποιο αλκοολικό σύντροφο, έχει μια δικαιολογημένη διαμαρτυρία απέναντι στον εθισμό, όμως μπορεί να αρχίσει να χρησιμοποιεί τον εθισμό ως μέσο αιτιολόγησης της παθητικότητας του ή των ενεργειών του. Για παράδειγμα, αν η σύζυγος ενός εθισμένου ατόμου αρχίσει να έχει εξωσυζυγικές σχέσεις και κατηγορεί για αυτό τον σύζυγό της που δεν μπορεί να απεξαρτηθεί, αυτό είναι ένα παράδειγμα ψυχοσύνθεσης θύματος. Ακόμα και σε μια τέτοια κατάσταση το άτομο ευθύνεται για τις πράξεις του και όχι ο εθισμός του συντρόφου.


Η θεραπεία για ένα άτομο που εγκλωβίζεται στην ψυχοσύνθεση θύματος θα πρέπει αρχικά να επικεντρωθεί στην αντιμετώπιση των επικείμενων συναισθημάτων ντροπής, ενοχής και χαμηλής αυτοπεποίθησης, ώστε να αναγνωριστεί το πρόβλημα. Μετά η θεραπεία αφορά την αποδοχή υπευθυνότητας για τις προσωπικές πράξεις και συναισθήματα καθώς και τις προσπάθειες για δράση παρά για ορισμό ευθύνης στους άλλους."



Πηγή:
Black, A.E., Pearlman, L.A. (1997). Self-esteem as a mediator between beliefs about self and beliefs about others. Journal of Social and Clinical Psychology, 16 (1), pp. 57-76.