ΕΓΩ.......

Η φωτογραφία μου
Καπου εκει στον κόσμο.., ΣΤΡΑΤΟΣΦΑΙΡΑ, Greece
και όπως όλοι ετσι και γω....είμαι στον κόσμο μου! Στη δική μου σφαίρα, ατμόσφαιρα και στρατόσφαιρα! Κοινώς "εχω μπεί σε τροχιά"..οχι γιατι ήθελα απαραίτητα..αλλά ίσως γιατι με βάλανε!ετσι λοιπόν καθισμένη αναπαυτικά πάνω στη μαγική μου ιπτάμενη σκουπα (γιατι εγω ναι...με "σκουπα" επελεξα να σεργιανίσω τον κόσμο) και μελετώντας ξόρκια και συνταγές με μαντζούνια για να κάνω τον "κόσμο" μου καλύτερο, σας καλωσορίζω!!!! Σημείωση μου: Για να "πουλήσεις" πνεύμα,πρέπει να το χείς!......Lilith

Τετάρτη, 11 Ιουλίου 2012

Ατελείωτες βόλτες.....ΠΑΝΕΜΟΡΦΕΣ, ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΕΣ ανακαλύψεις...No3


βόλτες με φεγγάρι η  χωρίς, σουλάτσο δω και κει...!!!!  τι απόλαυση να συναντάς, να ανακαλύπτεις τέτοιες μαγικές καταθέσεις στην τράπεζα της ψυχής και του μυαλού. 

Καταπληκτική γραφή, έντονη διάθεση, πάθος, απόλυτα συναισθήματα στάζουν απο κάθε πρόταση της. Ρουφώ λαίμαργα κάθε της λέξη περιμένοντας με αγωνία την επόμενη που θα ξαπλώσει απαλά μέσα στην ψυχή μου. Που θα διεγείρει το μυαλό μου και που θα αναστατώσει τα συναίσθηματα μου γιατι εκεί μέσα βλέπω εμένα. 

Θα δείτε πολλά γραμμένα της εδω μέσα μια που είχα την τιμή να μου δώσει την άδεια της. Παραθέτω όμως το καλυτερο για μένα.. αυτό που με σάρωσε ...!!!

Άννα Τσεκούρα, φίλοι μου....η απολαυση δική σας, η υπόκλιση δική μου..(θα καταλάβετε γιατί)

http://sparagmoi.blogspot.gr/

Όπως θα πίνεις από το κρυστάλλινο ποτήρι
του στήθους μου, να μην ξεχάσεις,
να θηλάσεις το τελευταίο απόσταγμα αλήθειας,
το συναίσθημα που σου ξύπνησα....

" Ακου, κουράστηκα να γράφω για να με διαβάζεις και να χαίρεσαι εκ του μακρόθεν. Κο υράστηκα να υποκρίνομαι πως δεν με νοιάζεις. Κουράστηκα να υποκρίνομαι πως ξέρω πως με ξέχασες.

Ούτε με ξέχασες ούτε θα με ξεχάσεις ποτέ!

Εσύ το έχεις καταλάβει καλά, το ξέρω. Καιρός να μου το ψιθυρίσεις για να το κατανοήσω και εγώ. Αλλα στο λαιμό... χαμηλά... εκει που μου έδωσες το τελευταίο σου φιλι, πριν με σκοτώσεις...

Θυμάσαι;
Εκεί που όταν με μύρισες, αποφάσισες πως θα κανεις
τις σάρκες μου δικές σου, όλες, ματωμένες, σφραγισμένες
απο τα εγκαύματα των δισταγμών σου...

Θα σου πω ένα μυστικό... Ο λαιμός μου ακόμη προσδοκά μια
δαγκωνιά σου... Την καρωτίδα σημάδεψε! Να κοκκινίσει το
σκουριασμένο σου όνειρο...

Θυμάσαι; "

Μα φυσικά και θυμάσαι... και ακόμη θηλάζεις...


 


2 σχόλια:

  1. ευχαριστώ παρα πολυ με τιμάς ιδιαίτερα Βίκυ...
    Αννα Τσεκούρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή

.....μπήκαν σε τροχια......!!!