"Απόσπασματα του Ερωτικού Λόγου" Ρόλαν Μπαρτ

Το σ' αγαπώ δεν είναι φράση,

δε μεταβιβάζει ένα νόημα,

αλλά αγκιστρώνεται σε μια οριακή κατάσταση,

αυτήν όπου το υποκείμενο αιωρείται σε μια σχέση 

αντικατοπτρισμού με τον άλλο.

Είναι μια ολόφραση.

απόσπασμα από το "Αποσπάσματα του Ερωτικού Λόγου" του Ρόλαν Μπαρτ

 

Αν η ζωή με άφηνε να χαράξω τις 10 εντολές της...

Αν η ζωή με άφηνε να χαράξω τις 10 εντολές της... 

Κύριο να έχω την συνείδηση και τον σεβασμό σε όλα τα πλάσματα που αναπνέουν χωρίς να καταχράζονται το οξυγόνο του πλανήτη. Μόνο στα πλάσματα που κρατούν απόσταση το ένα από το άλλο για να μην γίνονται βάρος, αλλά και που κουβαλάει το ένα το άλλο, όταν ο άνηφορος γίνεται δύσβατος και απότομος.

Κύριο να έχω τον διπλανό μου που απλώνει το χέρι όταν εγώ αφήνομαι να με τραβήξει το κενό.

Να κρατώ την εικόνα όλων εκείνων που συμπλήρωσαν και συμπληρώνουν το παζλ της ζωής μου. Αυτών που όταν κλείνω τα μάτια μου γίνονται ο εαυτός μου στο πριν και στο τώρα και που με αφήνουν ελεύθερα να αποφασίσω το μετά μου. Από μία σταγόνα βροχής που έπεσε στο μάγουλό μου και με έκανε να κοιτάξω ψηλά, μέχρι ένα μυρμήγκι που περπάτησε στο πόδι μου και με έκανε να γονατίσω για να κοιτάξω τη γη.

Να λέω «Θεέ μου», για όλα τα όμορφα που συμβαίνουν στον κόσμο αλλά και «Θεέ μου», για όλες τις αδικίες που δεν μπορώ να μηδενίσω. Έτσι μάταια να προσφωνώ το όνομά του για το θαύμα αλλά και για τον θάνατο της ζωής.

Την Κυριακή να κάνω την πιο σκληρή εργασία όλες τις ημέρες. Να καταγράφω όλα τα λάθη των προηγούμενων 6 ημερών. Να μαζεύω όλα τα κομμάτια και την έβδομη μέρα να τα κολλάω ένα-ένα βασανίζοντας τον εαυτό μου για όλα αυτά που εν τέλει δείλιασα να κάνω.

Να απομυθοποιήσω τους γονείς μου για να μπορέσω να τους φέρω στα ίσα απέναντί μου και να τους αντιμετωπίσω σαν δύο θνητούς. Έτσι να μπορώ να τους κατηγορήσω αλλά και να τους συγχωρήσω τα λάθη.

Να σκοτώνω την ώρα μου χαζεύοντας την κίνηση που κάνει το νερό του ποταμού πάνω από έναν βράχο.Πώς το στέρεο κατατροπώνεται από το άπιαστο. Τόσο απλά και αναίμακτα να μαθαίνω να σκοτώνω το σίγουρο, το στέρεο, το ανίκητο.

Να ερωτεύμομαι δίχως να καταπιέζομαι από γήινα 'έγγραφα' που έβαλαν τον έρωτα να χωρέσει σε δύο υπογραφές και σε έναν μάρτυρα.

Να κλέβω -και όχι να αντιγράφω- ό,τι συγκινεί την καρδιά μου και να το κάνω δικό μου. Έναν στίχο του Ελύτη, μία νότα του Χατζιδάκι αλλά και ένα διαμάντι από το λαιμό της φυγόπονης κυρίας για να το δωρίσω σε μια εργάτρια εργοστασίου όταν θα βγαίνει από την 12ωρη βάρδια της. Να της το φορέσω στο λαιμό που έχει ήδη «σπάσει» στα μόλις 35 της χρόνια.

Να λέω ψέμματα στους υπαλλήλους του κράτους, στο πληρωμένο δικαστή που βγάζει απόφαση πάντα υπέρ του δυνατού, στο αστυνομικό που σήκωσε το χέρι του πάνω σε ανήμπορο, στον εφοριακό που ήρθε να βάλει κορδέλα στο μαγαζί του γείτονα που δεν κατάφερε να πληρώσει τους δίκαιους φόρους ενός άδικου κράτους. Να λέω ψέμματα και στον εαυτό μου για να μπορώ να ονειρεύομαι.

Να επιθυμώ να αποκτήσω τον ήσυχο θάνατο της γιαγιάς μου, το ταλέντο γραφής του Μαρκές, την αποφασιστικότητα του Γκεβάρα, αλλά ώρες- ώρες και την ελαφρότητα της ξανθιάς, που όταν ο κόσμος καίγεται αυτή χτενίζεται.

ΠΗΓΗ: simpleman.gr

 

"Τώρα πια"......Lilith

Τώρα πια....

Ένα μικρό κοφτερό σουγιαδάκι,

έκλεψα απ'τη ματιά σου και

το ακόνισα ώρες με την υπόσχεση

πως θα' ρθεις....

Περιμένοντας σε, σκάλισα περίτεχνα προσευχές

και το όνομα σου,

 στο δέντρο που έσπειρες μέσα μου

την πρώτη φορά που σε καλοδέχτηκα ολοκληρωτικά..

Τότε που η αυλή της ψυχής μου ήταν ορθάνοιχτη

και διψασμένη. Τότε που μπήκες εσυ

ντυμένος στα λευκά, έχοντας κρεμασμένα στα χείλη σου

λόγια γλυκόπικρης, ακριβοπληρωμένης αιωνιότητας.

Σουρούπωσε και γω ξεχάστηκα αφημένη εδω, 

να περιμένω. "Ώρα να σηκωθώ" ψέλλισα,

τινάζοντας απαλά τη φορέσια που μου δώρισε η μοίρα

να στολιστώ για να σε περιμένω.

Κοιτάζω άλλη μια φορά, {τελευταία, διατάζεις το μυαλό μου να ναι},

το δέντρο που βαθιά μου ρίζωσε και καρτερούσε να ποτιστεί

με το νερό εσωτερικών, αστείρευτων πηγών σου,

για να καρπίσει!

Νύχτωσε......στο νου μου εσύ!!!! Στη ματιά,

στην αφή, στη γευση μου .....ΕΣΥ......!

Τώρα πια ξέρω, τι θες, τι μπορείς.....

τι αντέχεις.......

Lilith

Love by Roy Croft

Love

I love you
Not only for what you are,
But for what I am
When I am with you.

I love you,
Not only for what
You have made of yourself,
But for what
You are making of me.

I love you
For the part of me
That you bring out;

I love you
For putting your hand
Into my heaped-up heart
And passing over
All the foolish, weak things
That you can't help
Dimly seeing there,

And for drawing out
Into the light
All the beautiful belongings
That no one else had looked
Quite far enough to find 

I love you because you
Are helping me to make
Of the lumber of my life
Not a tavern
But a temple.

Out of the works
Of my every day
Not a reproach
But a song.

I love you
Because you have done
More than any creed
Could have done
To make me good.
And more than any fate
Could have done
To make me happy.

You have done it
Without a touch,
Without a word,
Without a sign.

You have done it
By being yourself.
Perhaps that is what
Being a friend means,
After all.

by Roy Croft

.....ας παίξουμε λοιπόν...

 (σας παραπλάνησε η φωτοοο ε???? πολύ χαίρομαι)

πάσα απο την αγαπημένη μου Christina , αυτό το παιχνιδάκι...για να μας φτιάξει τη διάθεση τάχα μου, τάχα μου αν και εμένα κάτι σε "λάντζα" μου θυμίζει, κατά το ήμισυ τουλάχιστον...(σε πειράζω Μαρουσκάκι μου).!!! για πάμε να δουμε λοιπόν.....

Οι κανόνες είναι οι εξής:

Πρέπει να αναφέρω 4 πράγματα που θα άλλαζα από το παρελθόν και 4 πράγματα που θα ήθελα να έχω στο μέλλον.

Παρελθόν λοιπόν.....let's see ....:

1.  Θα ήμουν ΠΙΟ προσεκτική με κάποιους "περαστικούς", απο τη ζωη μου και απο τη ζωη δικών μου ανθρώπων.
2. Θα ταξίδευα ΠΙΟ πολύ..(ακόμα)...
3. Θα σπούδαζα Graphic Animation...
4. Θα έδινα περισσότερη προσοχή σε κάποιους ανθρώπους, τότε που ως αγρίμι δεν αφηνα να με πλησιάσουν.

Μέλλον.....:

1. ΝΑ ΕΧΩ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ, ΟΠΟΙΟΝ ΑΓΑΠΩ, ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ, until my last breath, until my dying day.
2. Να ταξιδέψω πολύυυυυυυυυυυυυυυυυ (ακόμα πιο πολύ), αφου πρώτα χρειάζεται να πάρω άδεια απο τη ΔΟΥΛΕΙΑ μου για αυτό (πιάνεται για 2 τώρα??)!!...
3. Να γίνουν τα αγόρια μου, δυο ευτυχισμένοι άνθρωποι.
4. Να μην ξανακουσω τη λέξη "μη"..........

Σκυτάλη λοιπόν τώρα.... στον αγαπημένο Παύλο, στη Λίλα, Γιαγιά Αντιγόνη και Nostos.....

Σας φιλώ, σταυρωτά και διαγωνίως!!

"Απόψε".....Lilith

απόψε θα ντυθώ την απουσία σου......! θα ακούμπησω κατάσαρκα στο γυμνό κορμί μου, το λευκό του μυαλού μας που δεν αντέχει στην απώλεια...

απόψε θα ξαπλώσω κουλουριασμένη στο μαύρο πάτωμα της νύχτας σου...εκεί που ξαποσταίνουν, σβηστά, χιλιάδες άστρα, πορφυρόχρυσα περιμένοντας το "σ'αγαπώ", για να τυλίξει δυο κορμιά που δεν γνωρίζουν τίποτα άλλο πιο οικείο... πιο απόλυτο, απο την ηδονική, λατρευτική, ιερή τους έκρηξη σε κάθε τους σμίξιμο...!

απόψε θα υποκριθώ πως αφήνω την καυτή μου ανάσα στο πρόσωπο σου, εκείνη την ώρα που πυροδοτείς με  κάθε σου κύτταρο  το κορμί μου...!!

απόψε θα προσπαθήσω να μην δείς λίμνες ερέβους στα δυο μου μάτια την ώρα που μπροστά σου θα στήνω ξεδιάντροπα χορό μαγισσών για να σε σαγηνεύσω...

απόψε.....και κάθε απόψε, θα γίνομαι η τελευταία εικόνα σου πριν σφαλίσεις τα βλέφαρα σου....η τελευταία σου συνειδητή αναπνοή....

απόψε και κάθε απόψε θα είσαι για μένα ότι και γω.....ο αυριανός λόγος για να γεμίζεις αγάπη όλες τις μέρες της ζωής μου....

Lilith

HERE WITHOUT YOU

A hundred days have made me older
Since the last time that I saw your pretty face.
A thousand lies have made me colder
And I don't think I can look at this the same.
All the miles that separate
Disappear now when I'm dreamin' of your face.

I'm here without you baby
But you're still on my lonely mind.
I think about you baby and I dream about you all the time.
I'm here without you baby
But you're still with me in my dreams
And tonight, it's only you and me.

The miles just keep rollin'
As the people leave their way to say hello
I've heard this life is overrated
But I hope that it gets better as we go.


Everything I know, and anywhere I go,
It gets hard but it won't take away my love.
And when the last one falls, when its all said and done.
It gets hard but it won't take away my love.

"Ανάσα " της Έλενας Καραγιαννίδου

.....Μπορεί και να ΄λεγε κανείς
ότι τέτοιο άλικο φως
ίσως ανάβλυζε
από το σύρσιμο των δακτύλων σου
στις γάμπες των ποδιών μου,
απ’ την υποταγή των χειλιών μου
στο πρόσταγμα των δικών σου.

Δύσκολα να φανταστεί κανείς
την πιο ερωτική διαδρομή,
τη διαδρομή μιας ανάσας.

Κι εσύ που ζήτησες μονάχα
την εκπνοή μου να εισπνεύσεις
φυσικά και ήξερες.

Κι αν κάποιοι δεν ξέρουν
στην ανάσα κατοικούν οι ψυχές.

Έκτοτε
εντός σου διαμένω.

Έλενα Καραγιαννίδου

Το λιοντάρι σκοτώνει κοιτάζοντας ........

Όταν ο άλλος βλέπει ότι τον φοβάσαι, αποκτά δύναμη.

Όταν βλέπει τη δύναμή σου, σε φοβάται.

Το λιοντάρι είναι δυνατό, γιατί τα άλλα ζώα είναι αδύναμα.
Το λιοντάρι τρώει το κρέας των άλλων, γιατί τα άλλα το αφήνουν να τα φάει.
Το λιοντάρι δεν σκοτώνει με τα νύχια ή με τα δόντια. Το λιοντάρι σκοτώνει κοιτάζοντας.

Στην αρχή πλησιάζει σιγά σιγά, αθόρυβα, γιατί έχει σύννεφα στα πόδια που σκοτώνουν το θόρυβο...


Κατόπιν πηδά και αναποδογυρίζει το θύμα, μια επίθεση που ποντάρει πιο πολύ στον αιφνιδιασμό απ’ ό,τι στη δύναμη.

Κατόπιν στέκεται και το κοιτάζει. Κοιτάζει τον αιχμάλωτό του, τον καρφώνει στα μάτια. Το καημένο το ζωάκι που θα πεθάνει απομένει να κοιτάζει μονάχα, κοιτάζει το λιοντάρι που το κοιτάζει. Το ζωάκι δεν βλέπει πια τον ίδιο του τον εαυτό, βλέπει αυτό που βλέπει το λιοντάρι, βλέπει την εικόνα του στη ματιά του λιονταριού, βλέπει ό,τι, στα μάτια του λιονταριού, είναι μικρό και αδύναμο. Το ζωάκι ούτε που το σκεφτόταν αν ήταν μικρό ή αδύναμο, ήταν βλέπεις ένα ζωάκι, ούτε μεγάλο ούτε μικρό ή αδύναμο.

Αλλά τώρα βλέπει αυτό που βλέπει το λιοντάρι, βλέπει το φόβο. Και βλέπει ότι το βλέπουν, το ζωάκι πείθεται, από μόνο του, ότι είναι μικρό και αδύναμο. Και βλέποντας το φόβο του που βλέπει ότι το λιοντάρι το βλέπει, φοβάται. Κι έτσι το ζωάκι δεν βλέπει τίποτα πια, παγώνουν τα κόκαλά του, έτσι όπως μας πιάνει η βροχή στο βουνό τη νύχτα, μέσα στο κρύο. Κι έτσι το ζωάκι παραδίνεται έτσι απλά, αφήνεται και το λιοντάρι το καταβροχθίζει αλύπητα.

Έτσι σκοτώνει το λιοντάρι. Σκοτώνει κοιτάζοντας. Αλλά υπάρχει ένα ζωάκι που δεν κάνει έτσι, που όταν το σταματά το λιοντάρι δεν δίνει σημασία και συνεχίζει σαν να μη συμβαίνει τίποτα, κι αν το λιοντάρι το αρπάξει, αυτό απαντά μ’ ένα γρατζούνισμα με τα χεράκια του που είναι μικρά αλλά πονάει το αίμα που βγάζουν. Κι αυτό το ζωάκι δεν αφήνεται στο λιοντάρι, γιατί δεν βλέπει ότι το βλέπουν… είναι τυφλό. Τυφλοπόντικες τα λένε αυτά τα ζωάκια.

Ο τυφλοπόντικας έμεινε τυφλός γιατί, αντί να βλέπει προς τα έξω, βάλθηκε να κοιτάζει την καρδιά, έμεινε να κοιτάζει προς τα μέσα. Και κανείς δεν ξέρει γιατί του μπήκε στο μυαλό του τυφλοπόντικα να κοιτάζει προς τα μέσα. Και βρίσκεται ο τυφλοπόντικας να κοιτάζει ανόητα την καρδιά κι έτσι, δε νοιάζεται για δυνατούς κι αδύναμους, για μεγάλους ή μικρούς, γιατί η καρδιά είναι η καρδιά και δε μετριέται όπως μετριούνται τα πράγματα ή τα ζώα. Κι αυτό, το να κοιτάζει προς τα μέσα, μπορούσαν να το κάνουν μονάχα οί θεοί κι έτσι οι θεοί τον τιμώρησαν τον τυφλοπόντικα και δεν τον άφησαν πια να βλέπει προς τα έξω και επιπλέον τον καταδίκασαν να ζει καί να περπατά κάτω απ’ τη γη. Και γι’ αυτό ο τυφλοπόντικας ζει κάτω από τη γη, γιατί τον τιμώρησαν οι θεοί. Κι ο τυφλοπόντικας δε στεναχωρήθηκε γιατί συνέχισε να κοιτάζει προς τα μέσα. Και γι’ αυτό ο τυφλοπόντικας δε φοβάται το λιοντάρι. Κι ούτε φοβάται το λιοντάρι ο άνθρωπος που ξέρει να κοιτάζει την καρδιά.

Γιατί ο άνθρωπος που ξέρει να κοιτά την καρδιά δεν βλέπει τη δύναμη του λιονταριού, βλέπει τη δύναμη της καρδιάς του, κι έτσι κοιτάζει το λιοντάρι και το λιοντάρι τον βλέπει που το κοιτάζει ο άνθρωπος, και το λιοντάρι βλέπει πως στα μάτια του ανθρώπου είναι μόνο ένα λιοντάρι και το λιοντάρι βλέπει πως το βλέπουν και φοβάται και το βάζει στα πόδια.

Μ η ν ύ μ α τ α : Όταν ο άλλος βλέπει ότι τον φοβάσαι, αποκτά δύναμη. Όταν βλέπει τη δύναμή σου, σε φοβάται.

Από το βιβλίο των Δάφνη Φιλίππου – Πόλα Καραντάνα:

“ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΟΝΕΙΡΕΥΕΣΑΙ… ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙΣ…”

" ..ΕΣΥ.." ...by Lilith

δυο χέρια.....στιβαρά, πεισμωμένα, αχόρταγα, αδυσώπητα! τα δικά σου..! αυτά που ακουμπώντας πάνω μου συμβόλαιο θανάτου και ανάστασης υπογράφουν μαζί......

δάχτυλα ....εύκαμπτα, δυνατά που στις άκρες τους πύρινα βέλη φυτρώνουν....! αυτά τα δικά σου...που σαγηνεύουν το κορμί μου, ποθώντας το όπως κανένα άλλο...! που σφιχτά βυθίζονται στο δέρμα μου και παλεύουν να φτάσουν τα σωθικά μου...! εκεί που ο αέρας που υπάρχει είναι δικό σου έργο, εκει που καθε φορά που το κορμί σου γίνεται ΕΝΑ με  το δικό μου, τίκτεται και γεννιέται η πλάση ολόκληρη...!! όλα τα θαύματα του κόσμου τούτου...!

Στόμα...αχόρταγο, λιγωμένο,  λατρεμένο, το στόμα σου, στόμα μου! αυτό που λυσσαλέο μπαίνει στο δικό μου λες και σου λείπει ο λόγος του να "ζεις" και απεγνωσμένα ψάχνεις να τον βρεις πάνω μου, μέσα μου.....!

Σώμα λαίμαργο.. αγαπημένο, το σώμα σου,..NAE MOY.  Προσεύχομαι γονατιστή εμπρός σου για κάθε όνειρο, ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, αδυναμία, πόθο, πάθος, στιγμή, λεπτό, μέρα, Ζωή,  παρουσία δική σου, με σένα για σένα για εμάς, να γίνει αιωνιότητα.....!!!

ΕΣΥ.....μαγική παρουσία στον κόσμο τούτο πάνω.!! αυτόφωτο όν με λαβωμένη, μαστιγωμένη πλάτη γεμάτη πληγές που μοσχοβολούν μούχρωμα και άνθη λωτών.....ΕΣΥ!!

Δεν ξέρω τι ήμουν, τι  είμαι ...η τι θα είμαι στο μέλλον για σένα...! 

θέλω να μάθω....! Λαχταρώ...! 

Ξέρω ένα όμως, πως ότι είμαι, ούτε ήταν, ούτε θα γίνει κανείς άλλος ΠΟΤΕ...!

Lilith 

..."και τα σκοτάδια μου ..γέμισαν φως" της 'Αννας Τσεκούρα (αποσπάσματα)

Πανέμορφο βιβλιο, γεμάτο δυνατά συναίσθηματα που ξεσηκώνουν τα πάθη, διεγείρουν τις αισθήσεις, αγγίζουν την ψυχή και αγρυπνούν στα βλέφαρα της αγάπης...

..."και τα σκοτάδια μου ..γέμισαν φως" της 'Αννας Τσεκούρα.

"...."-Τα μάτια σου..θέλω να τα κοιτάζω, μην τα κλείνεις. Αυτό το σκοτάδι..

- Μάτια μου, μέσα σε αυτό το σκοτάδι ταξιδεύεις τόσο καιρό. Είσαι μια βάρκα με κόκκινα πανιά και βρήκες λιμάνι στην ψυχή και άραξες. Αυτό το σκοτάδι το γέμισε φως το δικό σου βλέμμα. Με άγγιξες χωρίς να απλώσεις ένα δαχτυλάκι πάνω μου. Η πίκρα έγινε γιορτή και όλα ισορροπούσαν ξαφνικά".."

"....'Ερχεται απρόσκλητος. Δεν ρωτά. Δεν ελέγχεται. Έρχεται και φευγει όποτε θέλει αυτός. Μας κυριεύει και μας εξουσιάζει χωρίς να τον αντιλαμβανόμαστε, πάντα απο την αρχή. Μας αλλάζει. Μας φωτίζει. Μας αναγεννά. Ποιος είναι αυτός που κατάφερε να ζήσει μακριά του;

Ο Έρωτας έχει τεράστια δύναμη ακριβώς επειδή ειναι ένστικτο. Δεν αναλύεται. Είναι βαθύ, δύσκολο, δυσνόητο, το κουβαλάμε όπως όλα τα πλάσματα. Είναι άγριο, ασύλληπτο, απρίγραπτο συναίσθημα..."

ενα ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ βιβλίο!!!!!!

"Σ'αγαπω αρκετά για να σ'αφησω μόνο σου...." Lilith

Σ' αγαπώ αρκετά για να σε αφήσω μόνο σου...! πως θα μπορούσα άλλωστε όταν ξέρω πως το μυαλό σου σταμάτα στην σκέψη τούτη, πως η ανάσα σου κόβεται και στη θέση της εκπνέονται μαύρα δαιμόνια...

Για αυτό θα απλωθώ γύρω απο τις άκρες του κορμιού σου, σαν σκύλα να φυλάω κάθε σου όνειρο, κάθε φωτεινή ελπίδα, κάθε χαμόγελο που τολμά να ξεπηδήσει απο τα σωθικά σου και να ανέβει στα χείλη που λατρεύω, όλες  τις σκοτεινές αψίδες του μυαλού σου. Θα είμαι εκεί να φιλήσω τις πληγές σου, να τις μυρώσω με τα υγρά του κορμιού μου, να τις γιατρέψω με το βάλσαμο της αγάπης μου.

Κάθε δρόμος που πείσμωσε να κλείσει, κάθε τοίχος που υψώθηκε ανάμεσα μας, κάθε στάλα κεριου που έπεσε στα μάτια και στο στόμα μας για να μην μοιραστούμε ποτέ ξανα ότι μας ορίζει...ότι μας ξεπερνάει... φάνηκε λίγο, αδύναμο, ανίκανο...

μην ανησυχείς λοιπόν, μην βασανίζεσαι......οι αποχαιρετισμοί δεν μας φλερτάρουν πια....

Lilith

5 γραμμές....Lilith

Πέντε γραμμές θα χαραξω στην πλάτη και στο στήθος μου....να ρθεις να ακουμπήσεις τα τραγούδια της ψυχής σου...! να μείνουν πάνω μου για πάντα και μέτα απο τουτη τη ζωη και για εκατό ζωές ακομα! νότες άλικες, φλογισμένες, ποτισμένες με τον αγιασμό της αγάπης σου για μένα!!!

πέντε γραμμές για να χει λόγο ο ήλιος να επισκέπτεται την αυγή κάθε πρωι...!!!

Lilith

Ο ΔΕΚΑΛΟΓΟΣ ΤΟΥ PAULO COEHLO...ΑΞΙΖΕΙ....

Ο ΔΕΚΑΛΟΓΟΣ ΤΟΥ PAULO COEHLO

αξιζει να διαβαστεί ..... 

 1. Όλοι οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί. Και θα πρέπει να κάνουν ότι μπορούν για να παραμείνουν έτσι.

2. Σε κάθε άνθρωπο έχουν δοθεί δυο ποιότητες: η δύναμη και το ταλέντο. Η δύναμη τον οδηγεί να συναντήσει το πεπρωμένο του, το ταλέντο του τον υποχρεώνει να μοιραστεί με τους άλλους τα καλά του στοιχεία. Ο καθένας πρέπει να γνωρίζει πότε να χρησιμοποιεί το ενα και πότε το άλλο.

3.  Σε κάθε άνθρωπο έχει δοθεί μια αρετή: η ικανότητα να επιλέγει. Για όποιον δεν χρησιμοποιεί αυτή την αρετή, μετατρέπεται σε κατάρα - και οι άλλοι θα επιλέγουν πάντα για λογαριασμό του. 

4. Κάθε άνθρωπος έχει τον Προσωπικό του Μύθο να υλοποιήσει και αυτός ειναι ο λόγος που  έρχεται στον κόσμο. Ο Προσωπικός Μύθος εκδηλώνεται στον ενθουσιασμό του για όσα κάνει.

5.  Κάθε άνθρωπος πρέπει να γνωρίζει δυο γλώσσες: τη γλώσσα της κοινωνίας και την γλώσσα των οιωνών. Η πρώτη εξυπηρετεί την επικοινωνία με τους άλλους. Η δευτερη χρησιμοποιείται για να εξηγεί τα μηνύματα απο τον Θεό.

6. Κάθε άνθρωπος εχει το δικαίωμα να αναζητά την απόλαυση - αυτό δηλαδή που δίνει σε εκείνον χαρά και όχι κατ' ανάγκη στους άλλους.

7. Κάθε άνθρωπος πρέπει να διατηρεί ζωντανή μέσα του την ιερή φλόγα της τρέλας. Και πρέπει να συμπεριφέρεται σαν κανονικός άνθρωπος. 

8. Τα μόνα σφάλματα που θεωρούνται σοβαρά είναι τα εξής: να μη σέβεσαι τα δικαιώματα του άλλου, να παραλύεις απο τον φόβο, να αισθάνεσαι ένοχος, να νομίζεις οτι δεν αξίζεις ότι καλό και κακό σου συμβαίνει στη ζωή και να είσαι δειλός. Να αγαπούμε τους εχθρούς μας, αλλά να μην κάνουμε συμμαχίες μαζί τους. Βρίσκονται στον δρόμο μας για να δοκιμάσουν το σπαθί μας και αξίζουν τον σεβασμό της μάχης μας. Εμείς να διαλέγουμε τους εχθρούς μας και οχι αντίστροφα.

9.  Όλες οι θρησκείες οδηγούν στον ίδιο Θεό και όλες αξίζουν τον ίδιο σεβασμό.

10. Ότι κάνουμε στο παρόν επηρεάζει το μέλλον ως συνέπεια και το παρελθόν ως λύτρωση. 

"Δυναμη είναι.." ....Lilith

Δύναμη είναι να στέκεις ολόρθος με τα σωθικά ξεσκισμένα,

με  ηδονικό χαμόγελο να χάσκει στα χείλη σου 

και ενα κόμπο δάκρυ, στην άκρη του ματιού σου.

Δύναμη είναι να θωρείς ανέκφραστος το "είναι" αυτού που λάτρεψες 

 να ξαπλώνει στα ερείπια μιας χαλασμένης προσπάθειας.

Δύναμη είναι να λευτερώνεις την ψυχή που σου δόθηκε ολοκληρωτικά

για να βρεί τα δικά της ήμερα μονοπάτια στις δικές της ήρεμες μέρες.

Δύναμη είναι να ξαπλώνεις στα σκαλοπάτια του στέρνου του, νανουρίζοντας

 το φεγγάρι, τραγουδώντας του μελωδία γνώριμη.

Δύναμη είναι να στέκεσαι προκλητικά στις πόρτες του σύμπαντος του, 

με μόνο δεκανίκι σου δυο τσακισμένες μαργαρίτες.

Δύναμη είναι να μην βαστάς πια να στέκεις αγέρωχος

 όταν τα κόκκαλα σου, αστρικά θρύψαλα, σκορπούν στον ορίζοντα.

Δύναμη είναι να κοιτάζεσαι στον καθρέφτη και να φωνάζεις με ότι σου απομένει

πως δεν αντέχεις άλλο να φοράς το ακριβό κοστούμι του "δυνατού", γιατί το ξεχρέωσες.

Δύναμη είναι να αποχαιρετάς την νύχτα με μια ευχή!

 να φιλήσει τα χείλη σου, να ακουμπησει την καρδιά σου,

 να σε αγγίξει κάποιος πιο δυνατός απο σένα... 

Lilith

  

"Σπαραγμοί θνητών, λυγμοί αθανάτων"...της Άννας Τσεκούρα

"Είσαι θνητός, είμαι αθάνατη.

Είμαι εγώ θνητή, είσαι αθάνατος εσύ.

Τρέχω. Δεν με φτάνεις.

Ανοίγω την πόρτα σου στον έρωτα.

Σε αντικρίζω.

Ο Έρωτας μπαίνει μέσα μου

στην πρώτη λαχανιασμένη ανάσα.

Σε ορέγομαι.

Γδύνομαι.

Ερωτοτροπώ με το βλέμμα σου.

Δε με πλησιάζεις.

Σε βάζω στο σώμα μου.

Γίνεσαι στεναγμός και χάνεσαι στο αριστέρο μου στήθος.

Σε οδηγώ στην παράνοια.

Με οδηγείς στην μόνη αλήθεια.

Πιο πολύ θα πληγώνω απο όσο θα ερωτεύομαι.

Σε εγκαταλείπω, γυμνή.

Με διώχνεις ως μίασμα.

Με αγαπάς παράφορα, 

μια φορά θνητή την άλλη αθάνατη

ποτέ όμως ταυτόχρονα θνητός η αθάνατος κι εσυ....

η Κατάρα μας.

Σπαραγμοί θνητών, λυγμοί αθανάτων."

 Άννα Τσεκούρα 

"Δίχως τέλος"....Lilith

Τα κορμιά μας φλεγόμενα,
ξέχειλα απο χυμούς ερωτικούς ..
γεμάτα απο θεική λατρεία..
τα μάτια μας μισόκλειστα στάζουν ηδονική λύσσα,
τα χείλη μας άλικα, ματωμένα, δαγκωμένα...
δεμένα τα χέρια γύρω μας,
πλεγμένα δάχτυλα,
σφιχταγκαλισμένα "σ'αγαπω",
αντανακλούν σπασμούς, ρίγη, πυρηνική σχάση,
στους συμπαντικούς καθρέφτες....ΔΙΧΩΣ ΤΕΛΟΣ...

εγω και συ....δίχως τέλος

Lilith

"Παίζεις με φίλτρα μαγικά,

μάγισσα της αβύσσου.

Μένεις μακριά απ' τη ζεστή

φωτιά του Παραδείσου."

Lilith  

  

Σαν απο ημερολόγιο μιας αποφράδας μέρας...Lilith

Αδύναμη στέκομαι εμπρός σου, πλάι σου, πίσω σου, 

όπου..να μην ενοχλώ..να μη με νοιώσεις παράταιρη.

Μόνο εκεί..όταν θελήσεις...αν θελήσεις.

Παρουσία που θέλει να προσφέρει πολλά μα ο πόνος

που χαράζει σιωπηρά με τα νύχια του το άλλοτε

λαμπερό σου πρόσωπο .....σε μονοπωλεί, σε διεκδικεί..

Αυτός ο εγωιστής, ο ανασφαλής γιατί μόνο αυτοί διεκδικούν..

μόνο αυτοί θέλουν μονοπώλια.

Το βλέμμα σου, που αμέτρητες φορές ήταν δικό μου,

σε στιγμές σιωπής, ησυχίας, ηρεμίας, έντασης, 

πόθου κάτω απο "έναστρες" απεραντοσύνες,

 τώρα απόμακρο, σκοτεινό, λαβωμένο

μετρά τα δευτερόλεπτα μιας απώλειας.

Το στόμα σου, αυτό που μοιράστηκε μαζί μου γέλια, 

λόγια ποτισμένα με βάλσαμο,

φιλιά υπέροχα και αχόρταγα, 

παρηγοριές, καπνό, αλκοολ, πάθος αστείρευτο...

τώρα σφιχτά κλεισμένο, μια γραμμή, ανέκφραστο

ψάχνει τρόπους να μην ψελλίσει. 

Δεν θα μπορούσα,.....δεν μπορώ 

να σε κάνω να  μην πονάς, να μην νοιώθεις...

Όμως θα μπορούσα..., μπορώ να είμαι εδω. 

Να γίνω ιέρεια της σιωπής σου, πλάι σου, να είμαι το χέρι 

που αναζητάς να πιάνεις, ακόμα και με κλειστά, φλεγόμενα μάτια. 

Να είμαι εδω, όπως όταν κουρνιάζεις πλαι μου και γω περνώ 

τα δάχτυλα μου μέσα απο τα μαλλιά σου αποχτενίζοντας

κάθε έρεβος απο το νου σου.

Να μεταγγίζω ότι θα απάλυνε την ψυχή σου με τα μάτια μου καρφωμένα

στα δικά σου, κρατώντας το όμορφο σου πρόσωπο μέσα στα χέρια μου ...

Άν ήθελες....άν θέλεις....

θα μπορούσα.....ΜΠΟΡΩ...  

Lilith

"Λέξεις"......Lilith

Κράτησα όλες τις λέξεις του χθές μας...!

τις διάβασα, ξανά και ξανά, τις αντέγραψα σε φύλλα ρόδινα

 που μάτωναν τις νύχτες απο την απουσία σου!

 τις σκάλισα πάνω στο δέντρο της ψυχής μου, 

εκεί που αναπαυω  τη σκέψη μου, τη μνήμη μου

....απο σένα...! με εσένα!

τις λέξεις του σήμερα τις κρατώ 

προσεκτικά στις χούφτες μου.

Δροσίζω με αυτές το κορμί μου τα μεσημέρια 

που τα χέρια σου πυράκτωνουν κάθε κύτταρο μου.

Ξεπλένω την σκόνη της ημέρας που δεν σε βλέπω.

Καθαρίζω με ευλάβεια τα ακροδάχτυλα σου 

όταν αγγίζουν τα χείλια μου πρίν ακουμπησουν τα δικά σου...

τις λέξεις του σήμερα, μετρώ με σύνεση, με απόλυτη λατρεία,

όπως αυτή που μονο εσυ και εγώ ευλογηθηκαμε 

να εχουμε για πάντα...

τις λέξεις του σήμερα, τις πράξεις του σήμερα, 

που είναι πια επιλογή ακουμπώ στα μαξιλάρια μας τη νύχτα...

με μια ευχή.............................!!!!!!

Lilith

"Το σώμα" της Άννας Τσεκούρα....ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ!!! ΜΟΝΑΔΙΚΟ!!!

δεν εχω λόγια να περιγράψω αυτό που ένοιωσα όταν διάβασα τούτο το "Σώμα".....σαν κάποιος να διάβασε το "είναι" μου....η Άννα....

σε ευχαριστώ ...

ΤΟ ΣΩΜΑ

Την κοιτά βαθιά μέσα στα μάτια.

Χαϊδεύει με τα ακροδάχτυλα του το περίγραμμα του σώματος ης.

Ενα σώμα απλο, καθημερινό, αδιάφορο σώμα.

Ενα σώμα που για κείνον ήταν η πηγή της ζωής του,

ο λόγος της ύπαρξης της νύχτας και της μέρας του.

Ο λόγος να εφευρίσκει δικαιολογίες για να το συναντά.

Αδιάφορα κοινό σώμα, με τίποτε το συγκλονιστικό εξωτερικά

μα με μια νοημοσύνη που υπερτερούσε μπροστά

στην τελειότητα ενός αγάλματος ακόμα.

Σώμα με νοημοσύνη, με δείκτη ευφυΐας, 

με αισθητήρες αλάνθαστους και πλημμυρισμένο

αρχέγονα ένστικτα. 

Σώμα που κάθε φορά που του ανοιγόταν, 

τον υποδέχονταν σαν βασιλιά,

σαν στρατηλάτη, σαν μονομάχο. 

Τον φιλοξενούσε με ζέστη, χαμόγελο, 

τρυφερότητα, δύναμη, πάθος, ζήλια, οργή. 

Τον κατακτούσε. 

Ο Βασιλιάς δεν ήταν Άρχοντας πια.. 

Γινόταν δούλος.

Ο στρατηλάτης δεν ήταν Στρατηγός, Καθοδηγητής, 

ήταν απλός στρατιώτης.

Ο μονομάχος, έχανε πάντα στο τέλος.

Το σώμα τον ανάσταινε.. 

Πότε στην υγρασία μιας σπηλιάς μαγικής γεμάτη πορφυρό φως,

πότε στην άβυσσο ενός απύθμενου πηγαδιού, 

που το νερό του ήταν Αθάνατο.

Σώμα που με την ατέλειά του δημιουργούσε 

την ασφάλεια στην διαρκή του απελπισία,

πως θα το έχανε εξαιτίας της δικής του τέλειας διάπλασης..

Ανόητες σκέψεις του σώματος.

Η δύναμη του ήταν τεράστια.

Μια δύναμη που δεν είχε περισσότερη ισχύ 

από ένα ειλικρινές χαμόγελο ή ένα ζεστό βλέμμα. 

Μια δύναμη που γέμιζε με άρωμα την άοσμη καθημερινότητα

ενός άλλου σώματος που είχε μάθει για χρόνια να επιβιώνει 

στην επιφάνεια..

Σώμα που με την οξυδέρκειά του, του δήλωνε την αδυναμία του 

και την ασχήμια με τέτοιο τρόπο, που το λάτρευε ευλαβικά 

κάθε μέρα και περισσότερο.

Το σώμα της.

Το αναπόφευκτα απαγορευμένο σώμα της.

Το ουράνιο τόξο στο δρόμο του μετά τη βροχή.

Την κοιτάζει πάντα.. ακόμη και όταν κοιμάται

την κοιτάζει και την αγγίζει με το υπέροχο βλέμμα των τυφλών…

το βλέμμα που μόνο αυτό γνωρίζει το τρόπο 

να βλέπει πίσω και κάτω απο το ορατό..

Την χαϊδεύει πάντα ... ακόμη και όταν εκείνη απουσιάζει 

απο τα όνειρα η τις ανάσες στο μαξιλάρι του.

Τον έμαθε να την έχει επειδή τον δίδαξε 

πως η νοημοσύνη των σωμάτων είναι που εκπέμπει την ομορφιά.

Το χρωματισμένο παράλογο, το υποτιμημένο σύνηθες, 

η ασαφής αφή της φωτιάς που κρύβει μέσα του.

η Άννα Τσεκούρα και Ο Σύλλογος Γυναικών Σπέτσων μας προσκαλούν το Σάββατο 18/8 στην Ντάπια Σπετσών, στο χώρο της Έκθεσης Βιβλίου όπου θα υπογράψει αντίτυπα των βιβλίων της. Θα υπαρχουν τα εξής βιβλία της:

- Και τα σκοτάδια μου γέμισαν με Φως (Μυθιστόρημα)

- Σαπαργμοί Θνητών (Συλλογή κειμένων)

- Το ποτάμι της Μοίρας (Μυθιστόρημα - μόλις κυκλοφόρησε!) 

θα είμαστε εκεί!!!! 

the look of love.......

Μέσα στα αστραφτερά σου μάτια,

που μοιάζουν 

πάντα με πυκνές φυλλωσιές δέντρων κρύβονται όλα τα πουλιά της γης..

και τραγουδούν...

Μέσα στ' αστραφτερά σου μάτια κρύβεται κι η δική μου ψυχή...

και σιγοντάρει....

Αλκυόνη Παπαδάκη.

 "The Look Of Love"

The look of love is in your eyes

a look your smile can't disguise

the look of love is saying so much more than just words could ever say

and what my heart has  heard, well it takes my breath away

 I can hardly wait to hold you, feel my arms around you

How long i have waited

waited just to love you, now that i have found you.

You've got the 

Look of love, it's on your face

A LOOK THAT TIME CAN'T ERASE 

be mine tonight, let this be just the start of so many nights like this

Let's take a lover's vow and then seal it with a kiss 

I can hardly wait to hold you, feel my arms around you

how long i have waited

waited just to love you, now that i have found you

Don't ever go..

don't ever go..

I LOVE YOU SO..